WikiPortallus: Skoki łyżwiarskie.html

Skoki są jednym z ważniejszych elementów łyżwiarstwa i wrotkarstwa figurowego. Ich nazwy zazwyczaj pochodzą od nazwisk osób, które je wymyśliły. W trakcie skoku, zawodnik obraca się wokół własnej osi (zwykle przez lewe ramię), wykonując od jednego do czterech obrotów.

Skoki mogą być wykonywane solo oraz w kombinacjach (kilka skoków jeden po drugim) lub sekwencjach (kilka skoków połączonych obrotami, kroczkami itp). Pary sportowe wykonują dodatkowo skoki wyrzucane.

Oprócz wyżej wymienionych, istnieją inne skoki, z ilością obrotów od pół do nawet kilku. Z powodu niskiego punktowego zakwalifikowania ich, są spotykane najczęściej w ramach elementów łączących.

edytuj Skoki

Różnica pomiędzy podstawowymi skokami wykonywanymi przez łyżwiarzy pojawia się w momencie najazdu, a właściwie wybicia - obroty i lądowanie wyglądają w nich tak samo. Wszystkie z podstawowych skoków lądowane są tyłem, na zewnętrznej krawędzi prawej łyżwy.

Tabela opisuje je w kolejności od powszechnie uważanego za najłatwiejszy, do najtrudniejszego. Definicje są, jak dla łyżwiarzy wykonujących rotację w tradycyjnym kierunku tzn. przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

edytuj Skoki podstawowe

Budowa łyżwy do jazdy figurowej :
F: forewards - przód ; B: backwards - tył
1: toe-pick - ząbek, czubek
L - lewa ; R - prawa
2: outside edge - krawędź zewnętrzna; 3: inside edge - krawędź wewnętrzna

przygotowanie do odbicia (Mutsumi Takayama)

rotacja (Przemysław Domański)

lądowanie (Jamal Othman)

Skok

Charakterystyka

Toeloop .
(Mapes)

wybicie następuje w momencie, gdy zawodnik "jedzie" tyłem na zewnętrznej krawędzi prawej nogi. Nogę lewą wbija natomiast w lód.

Zdarza się, że zawodnicy wyskakują z krawędzi wewnętrznej. Nazywa się to Toe walley i jest traktowane na równi z toeloopem.

Salhof .

Zawodnik jest odwrócony tyłem na wewnętrznej krawędzi lewej nogi. Prawą zamachuje się nabierając w ten sposób rotacji.

Rittberger . (Loop)

Łyżwiarz wyskakuje do tyłu, z zewnętrznej krawędzi prawej nogi.

Flip .

Zawodnik jest odwrócony tyłem. Znajduje się na wewnętrznej krawędzi lewej łyżwy. Prawą wbija ząbkiem w lód.

Sporadycznie zawodnicy zmieniają w ostatniej chwili krawędź z wewnętrznej za zewnętrzną, co sprawia, że skaczą właściwie lutza. Błąd ten określa się mianem lipa.

Lutz .

Zawodnik jest ustawiony tyłem - na zewnętrznej krawędzi lewej nogi. Ząbki prawej wbija w lód.

Dość często, łyżwiarze ułatwiają sobie skok, zmieniając krawędź z zewnętrznej na łatwiejszą wewnętrzną i skaczą w zasadzie flipa. Określa się to mianem flutza i uznaje za błąd.

Axel .

jest jedynym z podstawowych skoków, w których zawodnik wyskakuje do przodu. Znajduje się w tym momencie na zewnętrznej krawędzi lewej łyżwy. Prawą nogą natomiast się zamachuje. Trudność skoku wynika z tego, że wyskakiwanie do przodu, a lądowanie tyłem, powoduje konieczność wykonania o pół obrotu więcej, niż wskazuje nazwa skoku.

edytuj Inne skoki

Skok

Charakterystyka

Skakana trójka

zawodnik, podobnie jak w Axlu wyskakuje do przodu. Wykonuje jednak tylko pół obrotu i ląduje tyłem

Waltz

podobny do skakanej trójki, jednakże noga wolna (zamachująca) jest w trakcie skoku maksymalnie wyprostowana i uniesiona do góry

Walley .

zawodnik wyskakuje z jazdy tyłem na prawej zewnętrznej krawędzi, wykonuje obrót i ląduje w ten sam sposób. Choć możliwe jest wykonanie walleya z większą ilością obrotów, to w praktyce się one nie pojawiają. Walleye występują zwykle w sekwencjach kroków.

Euler .
(half loop)

zawodnik wyskakuje tak, jak do Rittbergera i ląduje na wewnętrznej krawędzi lewej nogi (inaczej, niż większość skoków). Wbrew angielskiej nazwie, w skoku tym wykonuje się pełną liczbę obrotów. Podobnie, jak w Walleyu - rzadko więcej, niż jeden. Eulery pojawiają się w sekwencjach kroków, jednakże najczęściej widuje się je w sekwencjach skoków, pozwalają bowiem zmienić nogę i wykonać jako drugi skok coś innego, niż toeloopa i rittbergera (do których wyskakuje się z tej samej nogi, na którą ląduje się większość skoków).

Half Flip

najazd tyłem na wewnętrznej krawędzi lewej nogi. Prawa jest uniesiona nad lodem i wyciągnięta to tyłu. Łyżwiarz wbija jej ząbek w lód i wykonuje pół obrotu. Lądowanie następuje przodem, na ząbku lewej łyżwy, po czym następuje natychmiastowe przejście do jazdy na prawej nodze.

Skoki szpagatowe (żaby, żabki)

Wejście i lądowanie są jak w wyżej omówionym pół flipie. Różnica wynika ze sposobu ułożenia nóg.

Split . - nogi są w pozycji szpagatu i wraz z twarzą, ustawione w kierunku jazdy.

Russian split . - nogi w szpagacie, ale i one, i twarz, ustawione w kierunku prostopadłym do jazdy.

Stag .- noga wyciągnięta do przodu jest ugięta, a pozostająca z tyłu - wyprostowana.

Jelonek .

łyżwiarz najeżdża przodem, na obojętnie której nodze. Wykonuje zamach drugą i wyskakuje w powietrze. W skoku tym nie wykonuje się obrotu, lecz od razu ląduje na ząbku zamachującej nogi i natychmiast przechodzi do jazdy na drugiej.

Jelonek, to także potoczna nazwa dla nieudanego (nieściągniętego) skoku, w trakcie którego łyżwiarz rezygnuje z obrotów i ląduje po wykonaniu maksymalnie jednego.

Mazurek

najazd następuje po kole, tyłem na zewnętrznej krawędzi prawej łyżwy. Zawodnik odwrócony jest na zewnątrz koła. Odbicie następuje z ząbka lewej łyżwy. Nogę prawą łyżwiarz krzyżuje przed lewą (jak w nożyczkach) i wykonuje pół obrotu. Lądowanie następuje na ząbku prawej łyżwy, z której szybko przechodzi się do jazdy na lewej.

Skok baletowy .

najazd tyłem, po kole, na zewnętrznej krawędzi prawej nogi. Łyżwiarz odwrócony jest na zewnątrz koła. Odbicie jest z ząbka lewej nogi. Wykonuje się pół obrotu i ląduje na ząbku lewej łyżwy, z którego następuje przejście do jazdy na prawej.

Falling Leaf

najazd po kole, tyłem na zewnętrznej krawędzi, przy odwróceniu ciała na zewnątrz koła. Noga lewa jest wyciągnięta w kierunku jazdy. Wyskok następuje z prawej nogi, bez odbicia z ząbka lewej. Następnie wykonuje się pół obrotu i ląduje, na ząbku lewej łyżwy i przechodzi na prawą.

Istnieje odmiana zwana Split Falling Leaf, w której noga wolna jest wyprostowana i wyciągnięta do przodu, a lewa do tyłu.

Salto w tył

wyskok następuje, jak do flipa (stąd nazwa angielska - back flip) tj. z jazdy tyłem, na wewnętrznej krawędzi lewej nogi, przy wbiciu w lód ząbka nogi prawej. Łyżwiarz ciągnie nogi w górę, wykonując obrót równolegle do lodu i ląduje na obu nogach, a następnie natychmiast przechodzi do jazdy na prawej.

Salto jest elementem zabronionym i widuje się je jedynie w programach pokazowych.

edytuj Historia skoków

element

mężczyźni

kobiety

toeloop

1920 – Bruce Mapes

1964 – Thomas Litz

1988 – Kurt Browning (pierwszy poczwórny skok na zawodach w historii)

salchow

1909 – Ulrich Salchow

1920 – Theresa Weld (pierwszy skok wykonany przez kobietę)

1926 – Gillis Grafstrom