Sebastien Loeb
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Sébastien Loeb
{{{opis zdjęcia}}}
Imię i nazwisko Sébastien Loeb
Kraj Francja Francja
Data urodzenia 26 lutego 1974
Obecna seria
Seria Rajdowe Mistrzostwa Świata
Zespół Francja Citroën Total W.R.T.
Samochód Citroën C4 WRC
Pilot Monako Daniel Elena
Sukcesy

2001 — Rajdowy Mistrz Świata Super 1600
2001 — Rajdowy Mistrz Francji Super 1600
2003 — Rajdowy Vicemistrz Świata
2004 — Rajdowy Mistrz Świata
2005 — Rajdowy Mistrz Świata
2006 — Rajdowy Mistrz Świata
2007 — Rajdowy Mistrz Świata
2008 — Rajdowy Mistrz Świata
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Serwis WWW

Sébastien Loeb (ur. 26 lutego 1974 w Haguenau) - francuski kierowca rajdowy, pięciokrotny mistrz świata[1] (w latach 2004 – 2008).

Jak podaje oficjalna strona Rajdowych Mistrzostw Świata, Sebastien Loeb jest najbardziej utytułowanym kierowcą rajdowym [2]. W Rajdowych Mistrzostwach Świata pierwsze zwycięstwo odniósł w 1999 roku, zdobywając I miejsce w Rallye de France - Tour de Corse samochodem Citroën Saxo VTS (klasa A6). W 2000 roku, w tej samej klasie, zwyciężył w Wales Rally GB. Dwa lata później, już jako kierowca WRC bierze udział w dwóch eliminacjach Rajdowych Mistrzostw Świata. W Rallye Automobile Monte Carlo zdobywa II miejsce a ADAC Rallye Deutschland pierwsze. W następnym 2003 roku, jako kierowca fabrycznego teamu Citroen, bierze udział we wszystkich eliminacjach WRC i zdobywa tytuł Vicemistrza Świata. Kolejne lata 2004 - 2008 pięciokrotnie z rzędu przynoszą mu Mistrzostwo Świata w klasyfikacji WRC.

Spis treści

edytuj Kariera

edytuj 1996 - 1999

W roku 1996 dołącza do teamu Ambition Sport Auto, założonego przez Dominiqua Heintza i Rémi Mammosser. Finanse grupy nie są duże, jednak w roku 1997, Sebastien dostaje pierwszy samochód rajdowy - Peugeot 106 a Dominique Heintz zostaje jego pilotem. Para Loeb - Heintz zdobywa 8 miejsce w zawodach Volant106 w klasie 1300ccm a następnie 1600ccm. Magazyn Echappement nadaje Loebowi tytuł "najlepiej zapowiadającego się kierowcy".

W międzyczasie Sebastien poznaje pilota Daniela Elenę. Para Loeb - Elena funkcjonuje do dziś, odnotowawszy 5 mistrzowskich tytułów w klasie WRC.

W 1998 zdobywa 6 miejsce w Citroen Saxo kit-car Cup a w 1999 już pierwsze. Rok 1999 to także pierwszy start w Rajdowych Mistrzostwach Świata. Fédération Française de Sports Automobiles umożliwia mu start w RallyRACC Catalunya-Costa Daurada. Nie odnosi tam sukcesów. Zwycięża za to w Rallye de France - Tour de Corse i Rallye San Remo w klasie A6.

edytuj 2000

Rok 2000 to przełom w karierze Loeba. Dzięki wstawiennictwu Didiera Auriola Loeb po raz pierwszy jedzie w rajdzie samochodem WRC - Toyotą Corollą. Bierze udział w oraz Rallye de France, w obu klasyfikując się w pierwszej dziesiątce. Natomiast w Wales Rally GB Citroënem Saxo VTS zdobywa pierwsze miejsce w klasie A6. Wcześniej jednak zdobywa mistrzostwo Francji w klasie Citroen Saxo kit-car w Szutrowych Mistrzostwach Francji. Zwraca to uwagę Guya Fréquelina, który oferuje Loebowi możliwość reprezentowania Citroena w Mistrzostwach Francji.

edytuj 2001

Zdobywa mistrzostwo Super 1600 French Rally Championship oraz Super 1600 World Championship. W obu imprezach startuje Citroënem Saxo.

edytuj 2002

Debiutuje w klasie WRC, jadąc Citroenem Xsarą WRC. W Rallye Automobile Monte Carlo zdobywa II miejsce a w ADAC Rallye Deutschland pierwsze.

edytuj 2003 - wicemistrz świata

W roku 2003 po raz pierwszy bierze udział w pełnym sezonie WRC. Wygrywa wówczas 3 rajdy, zdobywając tytuł wicemistrza świata.

edytuj 2004 - 1. tytuł mistrzowski

W roku 2004, zdobycie tytułu mistrzowskiego zapewnia mu zwycięstwo w pięciu rajdach. Mimo to, już po zapewnieniu sobie tytułu mistrzowskiego, zwycięża w kolejnym, szóstym rajdzie Rally Australia, wyrównując tym samym rekord ilości zwycięstw w jednym sezonie, ustanowiony w 1992 przez Didiera Auriola.

edytuj 2005 - 2. tytuł mistrzowski

17 lipca 2005 - wygrywając siódmy rajd w tym samym sezonie rajdowym, ustanawia nowy rekord świata. Ostatecznie kończy sezon 2005 wygrywając 10 rajdów. Jako pierwszy zawodnik w historii wygrywa także 6 rajdów z rzędu. Dzięki tym rezultatom po raz drugi broni tytuł mistrza świata z 56 punktami przewagi nad drugim w klasyfikacji generalnej Petterem Solbergiem. Wyrównuje tym samym wynik ilości mistrzowskich tytułów Carlosa Sainza i Marcusa Gronholma.

Warte odnotowania jest sportowe zachowanie Loeba w Rajdzie Wielkiej Brytanii. Na 15 odcinku rajdu ginie Michael Park. Prowadzący wówczas w rajdzie Loeb świadomie spóźnia się 2 minuty z dotarciem do mety, przez co spada na miejsce 3. Gdyby zwyciężył - zapewniłby sobie tytuł mistrzowski na 4 rajdy przed końcem sezonu. Mimo to, Loeb rezygnuje ze zwycięstwa. Ostatecznie w rajdzie zwycięża Petter Solberg[3].

edytuj 2006 - 3. tytuł mistrzowski

Zostaje relegowany z fabrycznego teamu Citroena do prywatnego Kronos Citroën. Mimo to, rok 2006 to kolejne zwycięstwa i kolejny tytuł mistrzowski. Zapewnia mu go zwycięstwo w ośmiu rajdach. 3 września 2006 wygrywa 27 rajd w swojej karierze, czym ustanawia nowy rekord świata. Na cztery rajdy przed końcem sezonu, Loeb łamie rękę podczas jazdy na rowerze. Prowadzi wówczas 35 punktami przed Marcusem Gronholmem. Mimo nieobecności Sebastiena, Gronholm odrobił jedynie 34 punkty. Sebastien Loeb zdobył więc trzeci tytuł mistrzowski w swojej karierze.

edytuj 2007 - 4. tytuł mistrzowski

Rok 2007 przeszedł do historii jako zażarta walka o tytuł pomiędzy Loebem a Gronholmem. Na cztery rundy przed końcem sezonu, tj. Rallye de France - Tour de Corse, Rally Japan, Rally Ireland i Wales Rally GB Sebastien Loeb, tracił 6 punktów do Gronholma. [4]. Zakładając, iż pierwsze i drugie miejsce w kolejnych rajdach pada łupem Loeba lub Gronholma, przewidywano następujący scenariusz wydarzeń:

Francuz zwycięży w "rodzimym" Rallye de France - Tour de Corse, co zmniejszy różnicę do 4 punktów. Następnym zwycięskim rajdem będzie błotnisty Rally Japan, zgodnie z opinią, iż Loeb lepiej "czuje się" na nawierzchniach luźnych a Gronholm na asfalcie. Zmniejszyłoby to różnicę do 2 punktów. Następny rajd - asfaltowy Rally Ireland padnie łupem Gronholma, co znów podniesie różnicę do 4 punktów. Oznaczało to, iż w ostatnim rajdzie Wales Rally GB Loeb musi zwyciężyć a Gronholm zdobyć miejsce trzecie lub w którymś z poprzednich rajdów, popełnić na tyle poważny błąd, by uniemożliwił mu on zdobycie punktów.

Zgodnie ze scenariuszem Loeb zdobył zwycięstwo w Rallye de France - Tour de Corse a Gronholm był drugi. Różnica w klasyfikacji generalnej zmniejszyła się do 4 punktów. Mimo to, scenariusz zwycięstwa Loeba wydawał się niemożliwy: wciąż prowadził Gronholm a w kolejnych trzech rajdach tylko w dwóch faworytem był Loeb. Nadto Gronholm, jako, że z końcem sezonu 2007 zamierzał wycofać się z rajdów, za wszelką cenę starał się zdobyć swój trzeci tytuł mistrzowski.

Rally Japan wydawało się, ostatecznie pogrzebał szansę Loeba na czwarty mistrzowski tytuł z rzędu. W drugim dniu rajdu, z powodu błędu pilota Daniela Eleny, Loeb zniszczył samochód, wypadając z trasy. Skomentował to wówczas tak: "trudno go winić, był to jego pierwszy błąd od 11 lat" .

Tymczasem w trzecim dniu rajdu Marcus Gronholm, uszkodziwszy klatkę bezpieczeństwa, także odpadł z rajdu. Mimo to, Fin wciąż prowadził 4 punktami a do końca sezonu pozostawały jeszcze tylko 2 rajdy, w tym korzystny dla Gronholma Rally Ireland.

Rally Ireland, umocnił jednak pozycję Loeba. W drugim dniu rajdu Gronholm uderzył silnie w betonową barierę. Zawieszenie samochodu rajdowego Forda Focusa zostało kompletnie zniszczone. Fin odpadł z rajdu. Loeb ukończył rajd na pierwszym miejscu, uzyskując sześciopunktową przewagę nad Gronholmem.

W kolejnym rajdzie Wales Rally GB, Loeb zdobył trzecie miejsce a Gronholm drugie. Ostatecznie, Francuz zwyciężył w klasyfikacji generalnej z przewagą 4 punktów, zdobywając czwarty z rzędu tytuł mistrzowski. Tym samym wyrównał on rekord ilości tytułów Juhy Kankkunena i Tommi Makinena i wyrównał rekord zdobytych pod rząd tytułów mistrzowskich, należący do Tommi Makkinena.

Sezon kończy z łączną ilością 568 punktów zdobytych we wszystkich 38 rajdach.

edytuj 2008 - 5. tytuł mistrzowski

30 marca 2008 odnosi 39 zwycięstwo w swojej karierze pozostając niekwestionowanym rekordzistą w ilości wygranych rajdów. Na dzień 28 kwietnia 2008, po pięciu eliminacjach, Sebastien Loeb jest drugi ustępując pięcioma punktami Mikko Hirvonenowi. Przed piątym rajdem Jordan Rally WRC Loeb prowadził w klasyfikacji generalnej 5 punktami przed Hirvonenem. Prowadził także w Jordan Rally WRC. Jednak w drugim dniu, na drodze dojazdowej do dwunastego odcinka specjalnego zderzył się czołowo z kolegą z teamu Citroen Total World Rally Team Conradem Rautenbachem. Obaj odpadli z klasyfikacji i choć Loeb powrócił na zasadach SupeRally, nie zdobył punktów. Utracił tym samym prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Po wygranej w Rajdzie Finlandii traci 1 punkt do lidera Mistrzostw Mikko Hirvonena. Odzyskuje prowadzenie w Rajdzie Niemiec a w kolejnych rajdach jego przewaga nad Hirvonenem konsekwentnie rośnie. Po Rajdzie Korsyki, na dwie eliminacje przed końcem sezonu, prowadzi już 14 punktami. Tytuł mistrzowski zapewnia sobie zdobywając III miejsce w Rajdzie Japonii - przedostatnim rajdzie eliminacji mistrzostw.

edytuj Wygrane rajdy w Rajdowych Mistrzostwach Świata

  1. Niemcy Rajd Niemiec – 23 - 25 sierpnia 2002
  2. Monako Rajd Monte Carlo – 24 - 26 stycznia 2003
  3. Niemcy Rajd Niemiec – 25 - 27 lipca 2003
  4. Włochy Rajd Włoch – 3 - 5 października 2003
  5. Monako Rajd Monte Carlo – 23 - 25 stycznia 2004
  6. Szwecja Rajd Szwecji – 6 - 8 lutego 2004
  7. Cypr Rajd Cypru – 14 - 16 maja 2004
  8. Turcja Rajd Turcji – 24 - 27 czerwca 2004
  9. Niemcy Rajd Niemiec – 20 - 22 sierpnia 2004
  10. Australia Rajd Australii – 11 - 14 listopada 2004
  11. Monako Rajd Monte Carlo – 21 - 23 stycznia 2005
  12. Nowa Zelandia Rajd Nowej Zelandii – 8 - 10 kwietnia 2005
  13. Włochy Rajd Włoch – 29 kwietnia - 1 maja 2005
  14. Cypr Rajd Cypru – 13 - 15 maja 2005
  15. Turcja Rajd Turcji – 2 - 5 czerwca 2005
  16. Grecja Rajd Grecji – 23 - 26 czerwca 2005
  17. Argentyna Rajd Argentyny – 14 - 17 lipca 2005
  18. Niemcy Rajd Niemiec – 25 - 27 sierpnia 2005
  19. Francja Rajd Francji – 21 - 23 października 2005
  20. Hiszpania Rajd Hiszpanii – 28 - 30 października 2005
  21. Meksyk Rajd Meksyku – 3 - 5 marca 2006
  22. Hiszpania Rajd Hiszpanii – 24 - 26 marca 2006
  23. Francja Rajd Francji – 7 - 9 kwietnia 2006
  24. Argentyna Rajd Argentyny – 28 - 30 kwietnia 2006
  25. Włochy Rajd Włoch – 19 - 21 maja 2006
  26. Niemcy Rajd Niemiec – 11 - 13 sierpnia 2006
  27. Japonia Rajd Japonii – 1 - 3 września 2006
  28. Cypr Rajd Cypru – 22 - 24 września 2006
  29. Monako Rajd Monte Carlo – 18 - 21 stycznia 2007
  30. Meksyk Rajd Meksyku – 9 - 11 marca 2007
  31. Portugalia Rajd Portugalii – 30 marca - 1 kwietnia 2007
  32. Argentyna Rajd Argentyny – 4 - 6 maja 2007
  33. Niemcy Rajd Niemiec – 17 - 19 sierpnia 2007
  34. Hiszpania Rajd Hiszpanii – 5 - 7 października 2007
  35. Francja Rajd Francji – 12 - 14 października 2007
  36. Irlandia Rajd Irlandii – 16 - 18 listopada 2007
  37. Monako Rajd Monte Carlo – 25 - 27 stycznia 2008
  38. Meksyk Rajd Meksyku – 29 lutego - 2 marca 2008
  39. Argentyna Rajd Argentyny – 28 - 30 marca 2008
  40. Włochy Rajd Włoch – 16 - 18 maja 2008
  41. Grecja Rajd Grecji – 29 maja - 1 czerwca 2008
  42. Finlandia Rajd Finlandii – 31 lipca - 3 sierpnia 2008
  43. Niemcy Rajd Niemiec – 15 - 17 sierpnia 2008
  44. Nowa Zelandia Rajd Nowej Zelandii – 28 - 31 sierpnia 2008
  45. Hiszpania Rajd Hiszpanii – 3 - 5 października 2008
  46. Francja Rajd Francji – 10 - 12 października 2008

edytuj Samochody

Przypisy

  1. ↑ http://www.wrc.com/jsp/index.jsp?lnk=501&featureid=111&desc=Sebastien%20Loeb%20-%20Citroen
  2. ↑ Stan na 28 kwietnia 2008
  3. ↑ http://www.motofakty.pl/artykul/tragedia_w_rajdzie_wielkiej_brytanii.html
  4. ↑ http://www.wrc.com/jsp/index.jsp?lnk=410&season=2007
p • d • e
Rajdowi mistrzowie świata

1977 (FIA Cup): Sandro Munari • 1978 (FIA Cup): Markku Alén • 1979: Björn Waldegård • 1980: Walter Röhrl • 1981: Ari Vatanen • 1982: Walter Röhrl • 1983: Hannu Mikkola • 1984: Stig Blomqvist • 1985: Timo Salonen • 1986–1987: Juha Kankkunen • 1988–1989: Massimo Biasion • 1990: Carlos Sainz • 1991: Juha Kankkunen • 1992: Carlos Sainz • 1993: Juha Kankkunen • 1994: Didier Auriol • 1995: Colin McRae • 1996–1999: Tommi Mäkinen • 2000: Marcus Grönholm • 2001: Richard Burns • 2002: Marcus Grönholm • 2003: Petter Solberg • 2004–2008: Sébastien Loeb

 
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.