Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej.html



Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej
Przydomek	Jvarosnebi
Związek piłkarski	Sakartwelos Pechburtis Pederacia
Rok założenia	1990
Prezes	Nodar Achalkaci
Trener	Héctor Raúl Cúper
Najwięcej meczów	Lewan Kobiaszwili (71)
Najwięcej bramek	Szota Arweladze (22)
Skrót FIFA	GEO
Strój piłkarski
Mecze
Pierwszy mecz Gruzja -  Litwa 2-2 (Tbilisi, Gruzja; 27.05.1990)
Najwyższe zwycięstwo Gruzja -  Armenia 7-0 (Tbilisi, Gruzja; 30.03.1997)
Najwyższa porażka  Rumunia - Gruzja 5-0 (Bukareszt, Rumunia; 24.04.1996)  Dania - Gruzja 6-1 (Kopenhaga, Dania; 07.09.2005)

Reprezentacja Gruzji w piłce nożnej ani razu nie awansowała do finałów mistrzostw świata i Europy. Od 1992 roku należy do FIFA i UEFA.

Wielu Gruzinów grało w reprezentacji Związku Radzieckiego. W 1960 roku w pierwszych mistrzostwach Europy, wygranych przez Sborną, uczestniczyli Giwi Czocheli i Micheil Meschi z Dinama Tbilisi oraz Slawa Metreweli z Torpeda Moskwa. W drugiej połowie lat 60. w bramce drużyny ZSRR słynnego Lwa Jaszyna zastępował Anzor Kawazaszwili (Torpedo Moskwa). W tym czasie gwiazdą radzieckiej piłki był obrońca Dinama Tbilisi Murtaz Churcilawa. Zdobył w nią wicemistrzostwo Europy w 1972 roku, brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich 1972 i IV miejsce na Mundialu 1966. W obronie Sbornej często grywał z klubowym kolegą – Rewazem Dzodzuaszwilim. Ich następcą w linii defensywnej zarówno w reprezentacji, jak i w Dinamie był Aleksandre Cziwadze. Churcilawa i Cziwadze to jedyni Gruzini, którzy nosili opaskę kapitana w drużynie narodowej ZSRR.

W 1981 roku najlepszy klub gruziński Dinamo Tbilisi triumfował w finale Pucharu Zdobywców Pucharów. W tamtej drużynie, obok Cziwadzego, występowały także inne piłkarskie indywidualności – obrońca Tengiz Sulakwelidze, rozgrywający Dawit Kipiani, strzelec decydującego o zwycięstwie gola Witalij Daraselia i napastnicy Ramaz Szengelia oraz Władimir Gucajew.

W występującej na Euro 1992 w miejsce drużyny radzieckiej reprezentacji Wspólnoty Niepodległych Państw grali obrońcy Kachaber Cchadadze i, pochodzący z Abchazji, Achrik Cwejba. Cwejba zaliczył później kilka gier w barwach Rosji.

9 kwietnia 1991 roku Gruzja ogłosiła niepodległość. Jej piłkarska reprezentacja walkę o udział w międzynarodowym turnieju rozpoczęła od eliminacji do Euro 1996. W grupie eliminacyjnej Gruzini zajęli trzecie miejsce. Kolejne eliminacje reprezentacja przegrywała z kretesem, kończąc najczęściej na ostatnim lub przedostatnim miejscu w grupie.

Najważniejszymi ogniwami obecnej reprezentacji są napastnicy 34-letni Szota Arweladze, w przeszłości król strzelców lig gruzińskiej, tureckiej i holenderskiej, i cztery lata młodszy Lewan Kobiaszwili z Schalke 04 Gelsenkirchen oraz obrońca Kacha Kaladze, następca Paola Maldiniego w A.C. Milan. Od sierpnia 2008 roku selekcjonerem kadry jest Héctor Raúl Cúper. Argentyńczyk nie jest pierwszym zagranicznym trenerem reprezentacji. Przed nim pracowali z nią Holender Johan Boskamp, Chorwat Ivo Šušak, Francuz Alain Giresse i Niemiec Klaus Toppmöller.

edytuj Udział w mistrzostwach świata

• 1930– 1994 – Nie brała udziału, była częścią ZSRR
• 1998– 2006 – Nie zakwalifikowała się

edytuj Udział w mistrzostwach Europy

• 1960– 1992 – Nie brała udziału, była częścią ZSRR
• 1996– 2008 – Nie zakwalifikowała się

edytuj Znani piłkarze

edytuj Reprezentanci ZSRR

• Murtaz Churcilawa
• Aleksandre Cziwadze
• Witalij Daraselia
• Rewaz Dzodzuaszwili
• Władimir Gucajew
• Anzor Kawazaszwili
• Dawit Kipiani
• Slawa Metreweli
• Giwi Nodia
• Tengiz Sulakwelidze
• Ramaz Szengelia

edytuj Reprezentanci Gruzji

• Arczil Arweladze
• Szota Arweladze
• Kachaber Cchadadze
• Zurab Chizaniszwili
• Lewan Ckitiszwili
• Giorgi Demetradze
• Gocza Dżamarauli
• Aleksandre Iaszwili
• Kacha Kaladze
• Micheil Kawełaszwili
• Temuri Kecbaja
• Giorgi Kinkladze
• Lewan Kobiaszwili
• Giorgi Nemsadze
• Murtaz Szelia

edytuj Gruzińska "Drużyna Marzeń"

W 1998 roku z inicjatywy gazety sportowej Sarbieli przeprowadzony został plebiscyt, którego celem było wyłonienie: najlepszego piłkarza, trenera oraz jedenastki gruzińskiego futbolu w XX wieku. Zwycięzcami plebiscytu zostali: Micheil Meschi (piłkarz) i Nodar Achalkaci (trener). W składzie "Drużyny Marzeń" znaleźli się: Sergo Kotrikadze (bramkarz), Rewaz Dzodzuaszwili, Aleksandre Cziwadze, Murtaz Churcilawa, Giwi Czocheli (obrońcy), Witalij Daraselia, Awtandil Gogoberidze, Dawit Kipiani (pomocnicy), Slawa Metreweli, Boris Paiczadze, Micheil Meschi (napastnicy).

edytuj Rekordziści

Stan na marzec 2006.

• Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.

edytuj Trenerzy reprezentacji Gruzji

• 1990-93 – Giga Norakidze
• 1994-97 – Aleksandre Cziwadze
• 1997-97 – Dawit Kipiani
• 1998-99 – Władimir Gucajew
• 1999-99 – Johan Boskamp
• 2000-01 – Dawit Kipiani i Rewaz Dzodzuaszwili
• 2001-03 – Aleksandre Cziwadze
• 2003-04 – Ivo Šušak
• 2004-04 – Gocza Tkebuczawa (tymczasowo)
• 2004-05 – Alain Giresse
• 2005-05 – Gajoz Darsadze (tymczasowo)
• 2006-08 – Klaus Toppmöller
• od 2008 – Héctor Raúl Cúper

edytuj Mecze z Polską

Piłkarze Gruzji grali z Polską dwukrotnie – odnieśli jedno zwycięstwo i jedną porażkę (bramki 4:4).

• 14.06.1997, Katowice: POLSKA-GRUZJA 4:1 (Ledwoń, Trzeciak, Bukalski k., K.Nowak – S.Arweladze) - el.MŚ
• 11.10.1997, Tbilisi: GRUZJA-POLSKA 3:0 (A.Arweladze, Cchadadze, Kecbaja) - el.MŚ

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna związku

• RSSSF – archiwum wyników 1990-
• RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli

• Gruzińska "Drużyna Marzeń" na stronie związku

edytuj Zobacz też

• Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej