Polonia Bydgoszcz.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Ten artykuł dotyczy klubu. Zobacz też: osobny artykuł dotyczący sekcji żużlowej.

BKS Polonia Bydgoszcz (Bydgoski Klub Sportowy) – wielosekcyjny klub sportowy z Bydgoszczy założony w 1920 roku jako klub piłkarski.

W czasach powojennych piłkarze Polonii Bydgoszcz grali w Ekstraklasie, a ich największym sukcesem jest 5. lokata w sezonie 1959/1960. Sekcja hokejowa natomiast jest czterokrotnym medalistą mistrzostw Polski seniorów (srebro 1954, 1955 oraz brąz 1964, 1965) oraz mistrzem Polski juniorów w 1966 roku.

Obecnie najbardziej znaną sekcją jest sekcja żużlowa, od 2003 roku istniejąca oddzielnie, jako BTŻ "Polonia" Bydgoszcz. Od 2007 roku zespół Polonii Bydgoszcz stał się spółką akcyjną i nosi nazwę Żużlowy Klub Sportowy Polonia Bydgoszcz SA.

Spis treści

Sekcja żużlowa

Zobacz więcej w osobnym artykule: Polonia Bydgoszcz (żużel).

Sekcja żużlowa jest najbardziej utytułowaną sekcją Polonii. Drużyna zdobyła siedem tytułów Drużynowych Mistrzostw Polski.

Klub był organizatorem wielu imprez rangi światowej: od 1998 organizuje jedną z rund Grand Prix. W Bydgoszczy odbył się także finału Drużynowych Mistrzostw Świata w 1995 r. Od 1982 r. w Bydgoszczy odbywa się Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych, które już tradycyjnie otwiera żużlowy sezon na krajowych torach.

Sekcja piłkarska

Polonia Bydgoszcz
Pełna nazwa Bydgoski Klub Sportowy
Polonia Bydgoszcz
Przydomek biało-czerwoni
Data założenia 1920
Stadion Stadion Polonii imienia Józefa Piłsudskiego (od 1935 r.)
Liczba miejsc 20.000
Liga V liga
2006/07
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
 
Stroje
domowe
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
 
Stroje
wyjazdowe

Sukcesy

Historia

Okres przedwojenny

Bydgoski Klub Sportowy Polonia został założony 14 maja 1920 roku przez Edmunda Szyca, doświadczonego działacza znanego w kręgach piłkarskich. Piłkarze zadebiutowali w rozgrywkach Poznańskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, w 1923 przenieśli się do nowo utworzonego związku toruńskiego, przekształconego w 1928 r. na Pomorski OZPN z siedzibą w Bydgoszczy.

"Biało-czerwoni" piłkarze w latach 1928-29 dwukrotnie zdobyli mistrzostwo Pomorza. Wówczas pierwszy zespół prowadził Bernard Golc. W 1933 r. do Polonii trafił gracz Warty Poznań, reprezentant Polski Władysław Przybysz, który zostaje pierwszym trenerem drużyny. W latach 1932, 33 i 35 BKS wygrywał mistrzostwa Pomorza i brał udział w barażach o ekstraklasę, bezskutecznie.

Przed II wojną światową BKS odnosił także sukcesy w lekkiej atletyce (Mistrzostwo Polski juniorów w 1937 r. Złoty medal Klemensa Biniakowskiego w Mistrzostwach Polski w biegu na 400 m w 1928 r.), kolarstwie (zawodnik Polonii Feliks Więcek wygrał pierwsze Tour de Pologne), boksie czy hokeju, współpracowano także z Bydgoskim Towarzystwem Wioślarskim. Logiem klubu była litera P w czerwonym okręgu na białym tle.

W pełni wartościowym klubem, jak mówiono o BKS-ie "Reprezentacyjnym Klubem Bydgoszczy", Polonia stałą się za czasów prezesostwa znanego w grodzie nad Brdą bankowca Stanisława Wody, zamordowanego przez hitlerowskich nazistów w czasie okupacji. Oficjalne mecze w latach 30. i 40. "biało-czerwoni" rozgrywali na Stadionie Miejskim, zbudowanym w 1928 roku przy aktywnym współudziale sportowców Polonii (dziś Stadion Miejski jest siedzibą współczesnego BKS-u). Wcześniej poloniści grywali na różnych boiskach (polach) na terenie dzisiejszego Osiedla Leśnego czy też Osiedla Błonie.

Okres powojenny

Po wojnie drużyna piłkarzy szybko zorganizowała się ponownie, już jesienią 1945 roku zostając piłkarskim mistrzem Bydgoszczy, a w 1946 r. wicemistrzem Pomorza (za Pomorzaninem Toruń). W 1947 r. "Biało-czerwoni" zdobyli mistrzostwo Pomorza i podobnie jak przed wojną toczyli baraże o ekstraklasę (z Lechią Gdańsk, MKS-em Szczecin i HCP Poznań) – również tym razem bezskutecznie.

Sytuacja polityczna doprowadziła do upadku prawicowej Polonii, która rozwiązała się w lutym 1949 r. Część sportowców Polonii została wcielona do Gwardii Bydgoszcz. Po "odwilży politycznej" w 1956 r. milicyjny KS "Gwardia", mając w swoich szeregach wielu polonistów, zmienił nazwę klubu na Polonia.

BKS przez 7 lat grał w I lidze, 11 lat piłkarze Polonii grali w II lidze. W 1980 roku Polonia zdobyła Mistrzostwo Polski w piłce nożnej w kategorii juniorów. W BKS-ie grali m.in. Marian Norkowski (Igrzyska Olimpijskie w Rzymie1960, król strzelców ekstraklasy 1960), Józef Boniek (ojciec Zbigniewa), Janusz Turowski (później grał w Pogoni, Legii i na zachodzie Europy), Maciej Kamiński (później grał m.in. w Lechii Gdańsk – również w słynnych meczach Lechii z Juventusem jesienią 1983 r.). Ostatni znany piłkarz grający w swoim czasie w Polonii to Grzegorz Mielcarski.

W sezonie 1959/1960 Polonia zajęła w ekstraklasie piłkarskiej 5. lokatę i była to najlepsza pozycja pomorskiego klubu w I lidze do 1989 roku, gdy to Zawisza ze Stachurskim i Piotrem Nowakiem zajął w ekstraklasie 4 miejsce.

W 1980 roku juniorzy Polonii Bydgoszcz spotkali się w finale w Toruniu z BKSem Stal Bielsko-Biała, którą pokonali 2:0 (1:0) i zdobyli tytuł mistrza Polski juniorów. Skład Polonii: Urbaniak, Michniewicz, Drozdowski, Wawrzyniak, Rzechuła, Ziółkowski (Skowroński), Pietrzykowski, Stosik, Bogdziński, Rybka, Błaszczyk (Świderski)[1].

Sezon 2005/2006

Polonia Bydgoszcz grała w sezonie 2005/06 w A klasie (odpowiednik VI ligi). Po wygranym barażu z drużyną Unisłavia Unisław awansowała do V ligi 5 ligi i w tej klasie rozgrywkowej będzie występować w sezonie 2006/07.

Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Polonia Bydgoszcz w kolejnych sezonach

Sezon Liga Tabela Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bilans bramkowy Punkty
1976/77[2] II 15/16[3] 30 18-44 19
1975/76[2] II 8/16 30 24-33 30
1966/67 II 16/16[3] 30 29-56 16
1964/65 II 15/16[3] 30 31-64 18
1963/64 II 8/16 30 47-45 29
1962/63 II 7/16 30 49-41 31
1962[4] II 3/8 14 17-15 17
1961 I 13/14[5] 26 36-69 19
1960 I 5/12 22 30-43 22
1959 I 9/12 22 33-42 20
1958 I 9/12 22 31-58 19
1957[6] II 1/12[7] 22 43-19 30
1956 I 11/12[5] 22 20-36 15
1955[8] I 10/12 22 18-26 18
1954[8] I 9/11 20 28-37 16
1953[9] II 1/14[7] 26 53-26 37
1952[10] II 2/10 18 33-20 26
1951[11] II 4/8 14 13-15 13
  1. Hałys Józef, 1986, Polska piłka nożna almanach, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków, s. 314, ISBN 83-03-00804-8
  2. 2,0 2,1 grupa północna (1 z 2)
  3. 3,0 3,1 3,2 1964/65, 1966/67, 1976/77 – spadek do III ligi
  4. Grupa A (1 z 2)
  5. 5,0 5,1 1956, 1961 – spadek do II ligi
  6. Północ (1 z 2)
  7. 7,0 7,1 1953, 1957 – awans do I ligi
  8. 8,0 8,1 do 1955 roku klub występował pod nazwą Gwardia Bydgoszcz
  9. reorganizacja II ligi w sezonie 1953: w II lidze pozostawiono 14 drużyn, pozostałe 26 utworzyło ligę międzywojewódzką
  10. Grupa A (1 z 4)
  11. I Grupa (1 z 4)
Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Tabela wszech czasów I ligi

W Tabeli wszech czasów I ligi Polonia Bydgoszcz zajmuje 44/80 pozycję po 7 sezonach gry w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce.

Lp. Nazwa klubu Liczba startów Punkty Mecze Liczba zwycięstw Zwycięstwa za 3 punkty do 1990r. Zwycięstwa za 3 punkty od 1995r. Remisy Porażki Porażki za -1 punkt Bramki strzelone Bramki stracone Różnica bramek
44 Polonia Bydgoszcz 7 129 156 47 0 0 35 74 0 186 298 -112

Sekcja hokejowa

Sukcesy

  • srebrny medal mistrzostw polski 1954, 1955 r.
  • brązowy medal mistrzostw polski 1964, 1965 r.
  • mistrzostwo polski juniorów 1966
Trenerem mistrzowskiej drużyny był pamiętający czasy przedwojennej – biało-czerwonej Polonii – Alfred Labenz, wspaniały trener, odkrywca talentu jednego z najlepszych bramkarzy polskiego hokeja na lodzie – Andrzeja Tkacza – wychowanka Polonii, bramkarza mistrzowskiej drużyny z 1966 r. Labenz w czasie drugiej wojny światowej trafił do obozu koncentracyjnego, tam dokonywano na nim eksperymenty medyczne.
Stub sekcji Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Linki zewnętrzne

Nieoficjalne

Inne


All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.