Pogoń Szczecin.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Pogoń Szczecin
Pełna nazwa Morski Klub Sportowy
Pogoń Szczecin
Przydomek Portowcy, Duma Pomorza
Barwy granatowo-bordowe
Data założenia 21 kwietnia 1948
Stadion Stadion Miejski im. Floriana Krygiera
Szczecin, Polska
Liczba miejsc 17 783
Prezes Polska Artur Kałużny
(od lipca 2007)
Trener Polska Piotr Mandrysz
(od 15 września 2008)
Rozgrywki II liga
2007-08 1. miejsce
awans do nowej II ligi
Debiut w I lidze 1959
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
　
Stroje
domowe
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
　
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa klubu

MKS Pogoń Szczecin – polski klub piłkarski, z siedzibą w Szczecinie.

Spis treści

edytuj Informacje podstawowe

Pełna nazwa: Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin
Adres: 71-102 Szczecin, ul. Karłowicza 28
Telefon: 091-486-00-99
Fax: 091-487-79-69
Data założenia klubu: 21 kwietnia 1948
Data założenia spółek akcyjnych:

Barwy: granatowo-bordowe
Przydomki: Portowcy, Duma Pomorza
Poprzednie nazwy: Sztorm, Związkowiec, Koło Sportowe Zarządu Portu Szczecin, Kolejarz
Sponsor główny: Bosman Browar Szczecin oraz miasto Szczecin

edytuj Sukcesy

edytuj W kraju

Zawodnicy klubu trzykrotnie zostawali królami strzelców:

edytuj Na arenie międzynarodowej

edytuj Kibice

Kibice Pogoni Szczecin zrzeszeni są w kilku fan klubach. M.in.:

Jako ogół, za aktywny i zorganizowany doping wyróżnieni zostali dwukrotnie nagrodami głównymi w I. i II. edycji konkursu Orange Fair Play – za rundę wiosenną sezonu 2004/2005 i rundę jesienną sezonu 2005/2006.

Przedstawiciele sympatyków Pogoni byli jednymi z założycieli Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców, a Robert Jacoszek ze Stowarzyszenia Kibiców Pogoni Szczecin "Portowcy" został członkiem pierwszego zarządu Związku[1].

edytuj Pogoń Szczecin Nowa

5 maja[2] 2003 (wg innych źródeł[3] w marcu 2003) Stowarzyszenie Kibiców "Pogoń Walcząca" założyło jednosekcyjny klub piłkarski Pogoń Nowa Szczecin, początkowo zgłoszony w ZZPN do rozgrywek czwartoligowych w sezonie 2003/2004. Po przeniesieniu w tym samym roku do Szczecina przez Antoniego Ptaka Piotrcovii Piotrków Trybunalski i zmianie jej nazwy na Pogoń Szczecin, miejsce Pogoni Nowej w IV lidze kibice przekazali rezerwom drugoligowca. Pogoń Nowa skupiła się na prowadzeniu drużyn młodzieżowych (początkowo po dwie drużyny juniorów i trampkarzy). W roku 2004 zespół prowadzony przez Włodzimierza Obsta w walce o ćwierćfinał mistrzostw Polski juniorów starszych pokonał faworyzowaną drużynę Lecha Poznań.

Przed sezonem 2006/2007 Pogoń Nowa chciała wystąpić w IV lidze w miejsce rezerw MKS Pogoń SSA, na prowadzenie których zarząd należącej do Antoniego Ptaka spółki próbował pozyskać finanse z miejskiej kasy. Do porozumienia nie doszło i od 26 sierpnia 2006 r. klub prowadził także drużynę seniorów, występującą początkowo w zachodniopomorskiej B-klasie. Działaczami klubu i zarazem piłkarzami tego zespołu zostali były reprezentant Polski Dariusz Adamczuk oraz były pierwszoligowiec Grzegorz Matlak. Drużyna rozgrywała mecze na boisku nr 2 stadionu im. Floriana Krygiera. Za cel w sezonie 2006/2007 postawiono awans do A-klasy. Udało się go wywalczyć, wygrywając 21 spotkań, jedno remisując (bilans bramek 146:12, najwyższe zwycięstwa: na własnym boisku 18:0, na wyjeździe 9:0). W meczach gościnnie występowali znakomici przed laty piłkarze Pogoni, zasłużeni dla klubu: Zenon Kasztelan, Zbigniew Kozłowski, Mariusz Kuras, Andrzej Rycak i Adam Kensy.

24 lipca 2007 na bazie dotychczasowej Pogoni Szczecin Nowej, przy współpracy ze szczecińskimi biznesmenami Arturem Kałużnym i Grzegorzem Smolnym powołano Pogoń Szczecin Spółkę Akcyjną. 25 lipca 2007 r. Pogoń Nowa przekazała nowej spółce sekcję piłkarską. Od tej pory spółka kontynuuje tradycje Pogoni Szczecin.

Na początku czerwca 2008 r. ze Stowarzyszenia odszedł Dariusz Adamczuk.

26 czerwca Pogoń Nowa wydała oświadczenie w sprawie propozycji przeniesienia spółki Groclin Dyskobolia SSA do Szczecina. Pomysł ten nie znalazł akceptacji Stowarzyszenia, co przyczyniło się do zerwania rozmów przedstawicieli Pogoni Szczecin ze Zbigniewem Drzymałą.

edytuj Stadion

Zobacz więcej w osobnym artykule: Stadion Miejski w Szczecinie.

Pogoń swoje mecze w Szczecinie rozgrywa na Stadionie Miejskim. Na jego trybunach zasiąść może 17 783 kibiców (1572 pod zadaszeniem i 607 w sektorze kibiców przyjezdnych). Obiekt dysponuje sztucznym oświetleniem o natężeniu 2300 luksów i podgrzewaną płytą głównego boiska o wymiarach 105 x 68 metrów.

edytuj Kadra

edytuj Bramkarze

1. Damian Wójcik (Zagłębie Lubin)
25. Robert Binkowski (Wisła Płock)
?. Marcin Zomerski ([wychowanek]])

edytuj Obrońcy

18. Paweł Skrzypek (Flota Świnoujście)
20. Andrzej Tychowski (Drobak-Frogn IL - Norwegia)
22. Jakub Zawadzki (wychowanek)
27. Marcin Woźniak (KSZO Ostrowiec)
?. Adrian Kamień (Pogoń Szczecin - juniorzy)
5. Marcin Dymek (Rega-Merida Trzebiatów)
?. Radosław Gluza (wychowanek)
16. Mariusz Szyszka (Lech Poznań)

edytuj Pomocnicy

11. Tomasz Parzy (Wisła Płock)
7. Radosław Biliński (ASD Selargius Calcio - Włochy)
10. Cezary Przewoźniak (Piast Gliwice)
23. Wojciech Żaczek (Vineta Wolin)
17. Mateusz Świniarek (Lechia Zielona Góra)
2. Daniel Wólkiewicz (wychowanek)
19. Adrian Sobczyński ([KSZO Ostrowiec)
13. Piotr Kołc (Cartusia Kartuzy)

edytuj Napastnicy

2. Mikołaj Lebedyński (Pogoń Szczecin - juniorzy)
6. Ferdinand Chi Fon Kamerun (Znicz Pruszków)
8. Marek Kowal (SSA Pogoń)
9. Filip Kosakowski (Victoria 95 Przecław)
21. Maciej Ropiejko (Orzeł Trzcińsko-Zdrój)
30. Tomasz Rydzak (Pogoń Szczecin]] - juniorzy)
28. Paweł Posmyk (Wisła Płock)

edytuj Sztab trenerski

edytuj I drużyna

Pierwszy trener: Piotr Mandrysz
Asystent trenera: Paweł Skrzypek
Trener bramkarzy: Zbigniew Długosz
Kierownik drużyny: Ryszard Mizak
Masażysta: Michał Bartnik
Masażysta: Stanisław Mazuro
Fizjoterapeuta: Piotr Mazur
Lekarz: Bartosz Paprota
Lekarz: Mariusz Pietrzak

edytuj Pozostałe drużyny

Trener rezerw (Pogoń II): Piotr Rabe

Trener rocznika 1991/1900 (junior starszy): Krzysztof Sobieszczuk
Trener rocznika 1992 (junior młodszy): Ryszard Reczka
Trener rocznika 1992/1993 (junior) Adam Kulbacki
Trener rocznika 1994 (trampkarz starszy): Kazimierz Biela
Trener rocznika 1995 (orlik starszy): Włodzimierz Obst
Trener rocznika 1996 (orlik młodszy): Marcin Tylutki

edytuj Władze Pogoni Szczecin SA

Prezes zarządu: Artur Kałużny
Wiceprezes zarządu: Grzegorz Smolny
Członek zarządu: Grzegorz Matlak
Dyrektor Klubu: Mariusz Kotkowski
Dyrektor Sportowy: Robert Dymkowski
Dyrektor Działu Marketingu: Marta Barańska

edytuj Historia

edytuj Początki

Najpopularniejszy klub sportowy w Szczecinie został założony 21 kwietnia 1948 roku pod nazwą Klub Sportowy Sztorm. Pierwszymi sekcjami były sekcje piłki nożnej i boksu. Drużynę piłkarzy zgłoszono do rozgrywek C-klasy, organizowanych przez Zachodniopomorski Okręgowy Związek Piłki Nożnej. Sztorm był objęty patronatem szczecińskich transportowców.

W marcu 1949 roku kluby związkowe w Szczecinie (KS Sztorm, KS Cukrownik, KS Drukarz, Pocztowy KS) zostały połączone w jeden, który nazwano Klub Sportowy Związkowiec. W 1949 r. Związkowiec przystąpił do rozgrywek A-klasy, w miejsce Pocztowego KS. W listopadzie 1950 r. w związku z machinacjami finansowymi rozwiązano Związkowca, a jego miejsce w lidze zajął powstały przy porcie klub o nazwie Klub Sportowy Kolejarz Szczecin. W 1950 i 1951 r. zespół brał udział w ogólnopolskim Pucharze Polski dochodząc do 1/16 finału. W 1951 r. drużyna wygrała rozgrywki A-klasy, ale baraży o II ligę nie przeszła z uwagi na grę nieuprawnionego zawodnika. W 1953 r., po reorganizacji rozgrywek, utworzono Ligę Międzywojewódzką, obejmującą województwa szczecińskie, zielonogórskie i poznańskie. Z tego pierwszego desygnowano do gry kluby: Kolejarz Szczecin, Gwardia Szczecin oraz Kolejarz Goleniów.

Jesienią 1955 roku Kolejarz zmienił nazwę na Klub Sportowy Pogoń. Nazwa, herb i barwy miały nawiązywać do tradycji jednego z największych klubów przedwojennej Polski, Pogoni Lwów. W 1956 r. pod wodzą Floriana Krygiera zespół został wicemistrzem Ligi Międzywojewódzkiej i w turnieju barażowym o II ligę (Flota Gdynia, Warta Gorzów, Kujawiak Włocławek) zajął I miejsce. Po raz pierwszy w historii Pogoń awansowała na zaplecze ekstraklasy.

W 1958 roku Pogoń Szczecin zajęła w grupie północnej I miejsce (37 punktów, stosunek bramek 54:22), co dało historyczny awans do I ligi. Podczas zmagań o awans do ekstraklasy szczeciński zespół ustanowił rekord – nie przegrał żadnego ze spotkań. Wyczyn ten pozostaje niepobity do dziś.

edytuj Sukcesy i porażki

W debiucie pierwszoligowym drużyna Portowców przegrała u siebie z Gwardią Warszawa 0:1. Pierwsze sezony w ekstraklasie nie były udane. W 1959 roku Pogoń zajęła 10. miejsce (na 12 zespołów), zaś w kolejnym – ostatnie, co oznaczało spadek do II ligi. Spowodowało to wyprzedaż zawodników klubowych i od 1961 r. w klubie postawiono na pracę z młodzieżą. Sukcesy młodzieżowe, a później seniorskie, wiążą się z osobami szczególnie zasłużonymi dla Pogoni: Zbigniewem Ryziewiczem i Florianem Krygierem.

W 1962 roku Pogoń powróciła do I ligi, gdzie zagościła na trzy sezony. Później jeden sezon spędziła na zapleczu pierwszego frontu, aby znowu awansować, tym razem na długo (13 sezonów). Był to najdłuższy nieprzerwany okres gry Pogoni w I lidze.

Lata 80. to czasy największych sukcesów klubu. Portowa jedenastka dwa razy walczyła w finale Pucharu Polski, w obu przypadkach jednak minimalnie uległa rywalom: w roku 1981 Legii Warszawa 0:1 (po dogrywce), a w 1982 Lechowi Poznań 0:1.

W 1984 roku Pogoń, trenowana wówczas przez Eugeniusza Ksola, po raz pierwszy w swej historii zajęła miejsce na podium. Trzecie miejsce było przepustką do występów w europejskich pucharach (Puchar UEFA). W swoim debiucie Duma Pomorza wylosowała 1. FC Köln, w szeregach którego występowali reprezentanci RFN, m.in. Harald "Toni" Schumacher, Pierre Littbarski i Klaus Allofs. 19 września 1984 r. w Kolonii Pogoń, mimo niezłej gry i okazji bramkowych, przegrała 1:2 (bramka dla Pogoni po samobójczym trafieniu Uwe Haasa). W rewanżu, 3 października, MKS zanotował w Szczecinie porażkę 0:1, nie wykorzystując m.in. dwóch rzutów karnych. Przygoda z pucharami zakończyła się na pierwszej rundzie.

W 1987 roku klub osiągnął swój największy w dotychczasowej historii sukces: Portowcy zostali wicemistrzami Polski. Zespół, trenowany przez charyzmatycznego i niezwykle popularnego w Szczecinie Leszka Jezierskiego "Napoleona", grał ofensywnie i strzelał dużo bramek. Pogoń, w barwach której grali m.in. Marek Szczech, Mariusz Kuras, Kazimierz Sokołowski, Marek Ostrowski, Marek Leśniak i Jerzy Hawrylewicz, rozbiła m.in. GKS Katowice 7:2 i Lechię Gdańsk 5:1. Na finiszu rozgrywek szczecińską drużynę wyprzedził jedynie Górnik Zabrze. Królem strzelców ligi został Marek Leśniak (24 bramki).

W I rundzie Pucharu UEFA szczeciński zespół ponownie trafił na wymagającego rywala, ekipę Hellas Werona. W zespole, który w 1985 zdobył mistrzostwo Włoch, grali m.in. Niemiec Thomas Berthold i Duńczyk Preben Elkjær Larsen. W pierwszym meczu, 16 września w Szczecinie, padł remis 1:1 (gol Marka Leśniaka). W rewanżu dwa tygodnie później Duma Pomorza nie sprostała rywalom, ulegając 1:3 (bramkę dla Pogoni zdobył Jerzy Hawrylewicz). Dwa lata później Pogoń zanotowała spadek do drugiej ligi, w której grała przez 3 sezony.

Lata 90. były naznaczone zmaganiami klubu o przetrwanie i ciągłą walką drużyny o ligowy byt. Portowcy utracili ekstraklasę w roku 1996, ale na krótko. Powrót nastąpił już w kolejnym sezonie.

edytuj Kryzysy i odbudowy

Na przełomie stuleci rozpoczął się najtrudniejszy okres w historii Pogoni. Po wycofaniu się Zarządu Portów Szczecin-Świnoujście z finansowania i zarządzania klubem, ropoczęto poszukiwania innych źródeł utrzymania klubu, który popadał w zadłużenie.

W 1999 roku miasto zaoferowało tureckiemu przedsiębiorcy Sabriemu Bekdaşowi tereny przy stadionie, w zamian za finansowanie Pogoni. 29 grudnia powołano do życia Sportową Spółkę Akcyjną Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin. Polityka zatrudniania przez Bekdaşa w Pogoni piłkarskich gwiazd (Dariusz Gęsior, Brasília, Jerzy Podbrożny czy Oleg Salenko – król strzelców Mundialu w 1994) przyniosła efekty. W 2001 roku Duma Pomorza zdobyła drugie w swych dziejach wicemistrzostwo Polski, ustępując w tabeli jedynie wschodzącej gwieździe Wisły Kraków.

Sukces okazał się krótkotrwały, a niedługo po nim pojawiły się problemy, które w dalszej kolejności doprowadziły do głębokiego kryzysu w klubie. Osią sporu między Bekdaşem a władzami Szczecina były obiecane przez miasto tereny, na których turecki biznesmen chciał przeprowadzić własne inwestycje. Mimo zawartej wcześniej umowy miasto nie wydzierżawiło Bekdaşowi 18 hektarów wokół stadionu Pogoni. W odpowiedzi większościowy udziałowiec SSA w listopadzie 2001 roku wstrzymał finansowanie klubu, a następnie wycofał się z klubu. Turek zostawił Pogoń z ogromnymi długami, a drużyna poległa w I rundzie pucharu UEFA z amatorami z Islandii, Fylkirem Reykjavík (1:1 u siebie i 1:2 w meczu wyjazdowym).

4 lipca 2002 roku następnym właścicielem spółki został szwedzki biznesmen polskiego pochodzenia – Les Gondor (vel Leszek Gondorowicz, przed laty taksówkarz z Lipian). Gondor obiecał podźwignąć klub z upadku, jednak były to czcze słowa. W efekcie rozmaitych działań i kolejnych przepychanek z miastem Pogoń została doprowadzona do ruiny. Skutkiem rządów Gondora był spadek z ekstraklasy w 2003 roku. Drużyna grała katastrofalnie, z 30 ligowych spotkań wygrała tylko dwa, a w całym sezonie zdobyła zaledwie 9 punktów.

Dodatkowo klub nie dostał drugoligowej licencji i gdyby nie istniejące od 2002 roku Stowarzyszenie Kibiców Pogoni Szczecin – Pogoń Walcząca, musiałby rozpoczynać rozgrywki od B-klasy. Stowarzyszenie założyło klub Pogoń Szczecin Nowa, który został zgłoszony w Zachodniopomorskim Związku Piłki Nożnej do rozgrywek czwartoligowych.

Kolejnym "dobroczyńcą" okazał się Antoni Ptak, biznesmen i właściciel Sportowej Spółki Akcyjnej Piotrcovia Piotrków Trybunalski, wcześniej działający w ŁKS-ie Łódź i Lechii/Polonii Gdańsk. W 2003 roku Ptak postanowił przenieść do Szczecina drużynę z II-ligową licencją i zmienić jej nazwę na MKS Pogoń Szczecin. Mimo kontrowersji, jakie wywołał ten pomysł w szczecińskim środowisku, przedsiębiorca ze Rzgowa zrealizował swoją koncepcję. Do rejestracji nowej spółki doszło 8 lipca 2003 roku. Udziałowcami w spółce MKS Pogoń Szczecin SSA zostali:

Pod koniec sierpnia 2003 r. Antoni Ptak odkupił akcje Mirosława Stasiaka, zwiększając za pośrednictwem spółki El-Met swój udział, do ok. 88%.

Szczecińscy fani początkowo odnosili się z nieufnością do nowego klubu. Drużyna jednak szybko zaczęła wygrywać w drugiej lidze i w znakomitym stylu awansowała do ekstraklasy w sezonie 2003/2004. Trzon zespołu z Piotrkowa uzupełniono o piłkarzy szczecińskich, co pozwoliło zachodniopomorskim kibicom bardziej identyfikować się z klubem kierowanym przez Ptaka.

23 kwietnia 2005 większościowi akcjonariusze SSA, tj. spółka El-Met (90,2% kapitału zakładowego) i Agnieszka Ptak, żona Antoniego Ptaka (5%), dokonali przymusowego wykupienia pozostałych akcji mniejszościowych udziałowców, tj. Małgorzaty Dąbrowskiej (4%) i obu stowarzyszeń kibiców (po 0,4%). Wykupione udziały stały się własnością Agnieszki Ptak, co zwiększyło jej pakiet do 9,8%. Przejęcie akcji należących do kibiców spotkało się z ich sprzeciwem.[4]

W sezonie 2004/2005 Pogoń zajęła w ekstraklasie 9. miejsce (na 14 zespołów) i zgłosiła akces do występów w Pucharze Intertoto. W I rundzie wyeliminowała mołdawski Tiligul-Tiras Tiraspol, oto wyniki dwumeczu:

  • 18 czerwca 2005, Tiligul-Tiras Tiraspol – Pogoń Szczecin 0:3
  • 25 czerwca 2005, Pogoń Szczecin – Tilgul Tiraspol 6:2.

W II rundzie Portowcy odpadli w rywalizacji z czeską Sigmą Ołomuniec, uzyskując następujące wyniki:

  • 2 lipca 2005, Sigma Ołomuniec – Pogoń Szczecin 1:0
  • 9 lipca 2005, Pogoń Szczecin – SK Sigma Ołomuniec 0:0

Na przełomie sierpnia i września 2005 roku, m.in. na skutek braku zgody władz miasta na przekazanie podłódzkiemu przedsiębiorcy gruntów w mieście, Ptak opuścił Szczecin i zapowiedział zaprzestanie finansowania klubu. 2 października 2005 r., przed meczem ligowym z GKS-em Bełchatów, ze stadionu zniknęły banery reklamowe Centrum Handlowego Ptak w Rzgowie. Klubowi groził kolejny kryzys – poszukiwanie nowych źródeł finansowania oraz wyprzedaż zawodników. Zapowiedzi Ptaka okazały się jednak nieprawdziwe i łódzki biznesmen nie wycofał się z finansowania Pogoni.

edytuj "Pogoń brazylijska albo żadna"

Zima 2005/2006 okazała się dla klubu okresem przełomowym. W związku z niezadowalającymi wynikami drużyny w rundzie jesiennej Orange Ekstraklasy (zespół plasował się na 9. pozycji), Antoni Ptak zdecydował się na sprzedaż większości zawodników i zastąpienie ich graczami brazylijskimi, wyszukiwanymi za oceanem przez syna, Dawida Ptaka. Swą nową koncepcję budowy zespołu Antoni Ptak streścił następująco: "Pogoń będzie brazylijska, albo żadna".[5].

Do końca lutego 2006 r. w klubie zatrudniono kilkunastu piłkarzy z Kraju Kawy oraz dwóch brazylijskich trenerów (José Carlos Serrão i Edson Roberto da Silva). Dotychczasowy trener, Czech Bohumil Páník w okresie przygotowawczym pełnił obowiązki trenera-koordynatora pierwszego zespołu. W związku z nieuzyskaniem przez Serrão licencji trenerskiej UEFA Pro, koniecznej do prowadzenia przez obcokrajowca drużyny I-ligowej w Polsce, od początku rundy wiosennej sezonu 2005/2006 stanowisko pierwszego szkoleniowca objął ponownie Páník.

Pogoń Szczecin stała się bodaj jedynym niebrazylijskim klubem na świecie zbudowanym niemal w 100% z zawodników tego kraju. Ewenementem w europejskim futbolu było również "skoszarowanie" drużyny pod Łodzią, w oddalonym od Szczecina o ponad 480 kilometrów[6] Gutowie Małym, gdzie Antoni Ptak wybudował piłkarski ośrodek szkoleniowy. Piłkarze musieli stamtąd dojeżdżać do Szczecina na mecze rozgrywane "u siebie". Paradoksalnie były to ich najodleglejsze wyjazdy na mecze ligowe.

Kolejnym precedensem w historii szczecińskiego i polskiego futbolu był mecz przeciwko GKS Bełchatów (11 kwietnia 2006). Na boisko w Bełchatowie w barwach Pogoni zagrała jedenastka, w składzie której nie było ani jednego Polaka. W bramce stanął słowacki bramkarz Boris Peškovič, a w polu zagrało dziesięciu Brazylijczyków. Mecz zakończył się porażką 0:2.

15 kwietnia 2006 r. Pogoń przegrała z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski 1:3, tracąc trzy bramki w pierwszych 11 minutach gry. Antoni Ptak niezadowolony z gry drużyny dokonał po tym meczu kolejnej rewolucji. Bohumila Páníka na stanowisku pierwszego szkoleniowca zastąpił Mariusz Kuras, a z brazylijskimi futbolistami, którzy nie sprawdzili się na boiskach ekstraklasy, rozwiązano kontrakty (Cleison, Batata II, Fabio, Fabinho, Junior, Wagner). Mecze rundy wiosennej sezonu 2005/2006 Pogoń rozgrywała ze zmiennym szczęściem. Po zakończeniu rozgrywek zajęła 11. miejsce.

W wywiadzie udzielonym "Przeglądowi Sportowemu" z 17 maja 2006 r. Antoni Ptak ponownie ogłosił wycofanie się ze sponsorowania klubu oraz chęć natychmiastowej sprzedaży wszystkich lub części swoich udziałów w Sportowej Spółce Akcyjnej. Również i tym razem do sprzedaży jednak nie doszło.

Przed rozpoczęciem sezonu 2006/2007, w przerwie letniej Ptak dokonał drugiej z kolei "wymiany" niemal wszystkich brazylijskich zawodników drużyny. Po raz trzeci zrobił to po rundzie jesiennej tego samego sezonu, po rozegraniu 15 meczów.

13 marca 2007 Rada Nadzorcza wyraziła zgodę akcjonariuszom SSA – należącej do Antoniego Ptaka spółce El-Met z Gdańska zajmującej się wynajmem pomieszczeń i handlem[7] posiadającej większościowy pakiet akcji (98%) oraz żonie Antoniego Ptaka, Agnieszce, właścicielce pozostałych 2%[8] – "na zbycie wszystkich posiadanych akcji na rzecz wybranego inwestora zagranicznego"[9].

11 kwietnia 2007 r. spółka El-Met wystosowała pismo[10] skierowane do prezydenta Szczecina, radnych i mieszkańców miasta oraz kibiców klubu informujące o definitywnym wycofaniu się spółki z działalności sportowej wraz z ważną przez 14 dni ofertą zakupu 100% akcji Sportowej Spółki Akcyjnej za kwotę 10 mln zł. W wyznaczonym terminie miasto nie skorzystało z przedstawionej oferty. Prawnicy miejscy uznali, że nie ma możliwości angażowania się samorządów w takie przedsięwzięcie, poza tym miejski budżet na 2007 rok był już zamknięty[11].

11 maja 2007 r., na cztery kolejki przed końcem rozgrywek ekstraklasy sezonu 2006/07, zarząd klubu podjął decyzję, że zespół dokończy rozgrywki zawodnikami z roczników 1986-1989 z IV-ligowej drużyny rezerw. Wiceprezes Krzysztof Waszak, ogłaszając tę decyzję, nazwał ją kompromitującą[12]. Na koniec sezonu drużyna zajęła ostatnią – 16. pozycję w tabeli. Warto dodać, że zespół zbudowany z zawodników "wybranych z najlepszych"[13] przez czeski duet trenerski Libor Pala-Bohumil Páník w największym w Brazylii według słów właściciela[14]) piłkarskim ośrodku szkoleniowym w Jacareí pod São Paulo (Centro de Futebol Europeu "Ptak"), ustanowił kilka niechlubnych "rekordów":

  • nie wygrywając żadnego z 21. kolejnych meczów ligowych od 10. do 30. kolejki była drużyną pozostającą najdłużej bez zwycięstwa
  • pomiędzy 22. a 30. kolejką zanotowała najdłuższą wśród drużyn ligowych serię porażek, ulegając przeciwnikom w dziewięciu kolejnych meczach
  • rozegrała jedno z dwóch spotkań, w których padła rekordowa w tym sezonie liczba bramek (8) przegrywając 12 maja 2007 w ramach 27. kolejki z Zagłębiem Lubin 2:6
  • wzięła udział w meczu, w którym sędzia pokazał największą ilość kartek w sezonie. Były to zawody 19. kolejki Pogoń – Wisła Płock rozegrane 31 marca 2007. Arbiter Robert Małek ukarał w nim zawodników 11 żółtymi i dwiema czerwonymi kartkami

Po zakończeniu sezonu Antoni Ptak rozpoczął wyprzedaż zawodników. Do ojczyzny powrócili wszyscy zatrudnieni wiosną Brazylijczycy. Z drużyny odeszli także bądź zostali sprzedani Radosław Majdan, Kamil Grosicki, Piotr Celeban, Edi Andradina i Lilo oraz będący "na wypożyczeniu" Rafał Grzelak, Bartosz Fabiniak, Przemysław Kaźmierczak i Łukasz Trałka. Właściciel większościowego pakietu akcji SSA negocjował sprzedaż klubu z kilkoma podmiotami. Rozważał także przeniesienie drużyny do innego miasta – jednakże pod inną nazwą, gdyż prawo do nazwy, herbu i tradycji szczecińskiego klubu należą do Stowarzyszenia Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin.

edytuj Pogoń ponownie szczecińska

28 czerwca 2007 r. przedstawiciele Antoniego Ptaka, po długich negocjacjach z udziałem m.in. wiceprezesa PZPN Eugeniusza Kolatora, prezesa Zachodniopomorskiego ZPN Jana Bednarka, przedstawicieli miasta Szczecina i Dariusza Adamczuka oraz Grzegorza Matlaka (obaj Pogoń Nowa Szczecin) doszli do porozumienia w sprawie sprzedaży wydzielonej ze spółki-matki sekcji piłkarskiej z miejscem w II lidze. Kupnem zainteresowani byli dwaj zachodniopomorscy przedsiębiorcy: Artur Kałużny (Szczecin, branża gastronomiczna) i Grzegorz Smolny (Szczecinek, branża drzewna).

Przyszli właściciele zapowiedzieli powstanie nowej spółki akcyjnej zbudowanej na bazie Pogoni Nowej Szczecin, co stanowiło wymóg UEFA dotyczący przejęcia praw do gry w II lidze (przejmujący klub miał być zarejestrowany w związku piłkarskim co najmniej od trzech lat). Na podstawie zawartego porozumienia spółka El-Met należąca do Ptaka miała zachować akcje spółki MKS Pogoń Szczecin SSA, ale już bez prawa gry w II lidze, ponieważ na jej konto wpływają pieniądze za transfery jej dotychczasowych piłkarzy[15][16].

2 lipca prezes Stowarzyszenia Kibiców Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin i jednocześnie wiceprezes spółki MKS Pogoń Szczecin SSA Krzysztof Waszak, m.in. z powodu zaległości finansowych wobec Stowarzyszenia wypowiedział Sportowej Spółce Akcyjnej umowę użyczenia praw do nazwy, barw, herbu i tradycji Pogoni Szczecin[17]. 3 lipca przedłużające się negocjacje pomiędzy Kałużnym i Smolnym a sztabem Antoniego Ptaka zostały zerwane z powodu braku porozumienia w kwestiach prawnych i do zawarcia umowy sprzedaży nie doszło. Biznesmeni zapowiedzieli budowę na bazie Pogoni Nowej drużyny, która miała rozpocząć rozgrywki nowego sezonu w IV lidze, o ile zdołałaby odzyskać miejsce wniesione do spółki MKS Pogoń Szczecin SSA w 2003 (Pogoń II w sezonie 2006/07 utrzymała się w IV lidze)[18][19].

24 lipca utworzono Pogoń Szczecin Spółkę Akcyjną. Udziałowcami spółki zostali:

  • Artur Kałużny i Grzegorz Smolny – 50%,
  • Stowarzyszenie Klub Sportowy Pogoń Szczecin Nowa – 25%,
  • Dariusz Adamczuk – 12,5%,
  • Grzegorz Matlak – 12,5%.

Stowarzyszenie Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin uzyskując zabezpieczenia formalno-prawne przekazało do nowej spółki prawo do nazwy, barw, herbu i tradycji Pogoni Szczecin[20][21]. 25 lipca Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Klubu Sportowego Pogoń Szczecin Nowa, podjęło decyzję o przekazaniu do nowopowstałej spółki akcyjnej Pogoń Szczecin sekcji piłkarskiej[22]. 31 lipca, po ostatecznym wycofaniu się Antoniego Ptaka ze szczecińskiej piłki, Zachodniopomorski Związek Piłki Nożnej zdecydował, że nowa spółka Pogoń Szczecin warunkowo wystąpi w rozgrywkach czwartoligowych. Uchwała uprawomocniła się po spełnieniu przez spółkę 7 punktów formalno-prawnych[23].

11 sierpnia 2007 r. Pogoń wystartowała w rozgrywkach IV ligi. Jej pierwszym przeciwnikiem na stadionie im. Floriana Krygiera była drużyna Victorii 95 Przecław. Mecz zakończył się remisem 1:1[24]. Sezon 2007/08 drużyna zakończyła zwycięsko, a w spotkaniu barażowym dwukrotnie pokonała Zatokę Puck. Dało to Portowcom awans do nowej II ligi.

19 czerwca 2008 poinformowano o rozmowach pomiędzy władzami Pogoni Szczecin a właścicielem klubu Dyskobolia Groclin Grodzisk Wielkopolski, Zbigniewem Drzymałą. Miały one na celu przeniesienie drużyny piłkarskiej i miejsca w ekstraklasie z Grodziska do Szczecina, a następnie fuzję obu klubów pod szyldem Pogoni Szczecin. Oznaczałoby to powrót Portowców do ekstraklasy od nowego sezonu[25]. Wskutek silnego sprzeciwu stowarzyszeń kibiców 30 czerwca przerwano negocjacje. Rozmowy o fuzji obu klubów zakończyły się fiaskiem[26].

edytuj Lokaty uzyskane przez klub w swojej historii występów w Ekstraklasie

Wykres zajmowanych miejsc przez Pogoń Szczecin w swej historii występów w Ekstraklasie
Sezon Uzyskane Miejsce
1959 10
1960 12 (spadek)
1961 II liga
1962 II liga
1962/1963 11
1963/1964 12
1964/1965 13 (spadek)
1965/1966 II liga
1966/1967 9
1967/1968 6
1968/1969 11
1969/1970 12
1970/1971 4
1971/1972 11
1972/1973 9
1973/1974 8
1974/1975 12
1975/1976 7
1976/1977 6
1977/1978 11
1978/1979 15 (spadek)
1979/1980 II liga
1980/1981 II liga
1981/1982 6
1982/1983 4
1983/1984 3
1984/1985 11
1985/1986 10
1986/1987 2
1987/1988 10
1988/1989 13 (spadek)
1989/1990 II liga
1990/1991 II liga
1991/1992 II liga
1992/1993 7
1993/1994 5
1994/1995 8
1995/1996 15 (spadek)
1996/1997 II liga
1997/1998 14
1998/1999 13
1999/2000 13
2000/2001 2
2001/2002 8
2002/2003 16 (spadek)
2003/2004 II liga
2004/2005 9
2005/2006 11
2006/2007 16 (spadek)
2007/2008 IV liga (awans)
2008/2009 II liga

edytuj Trenerzy Pogoni Szczecin

Lista trenerów I drużyny seniorów Pogoni Szczecin (chronologicznie? od 1951):

Źródła do zestawienia:

edytuj Linki zewnętrzne

edytuj Źródła

Przypisy

  1. ↑ pogon.v.pl
  2. ↑ oświadczenie Pogoni Walczącej
  3. ↑ wywiad z Dariuszem Adamczukiem
  4. ↑ pogon.v.pl
  5. ↑ Nowy Dziennik, 22.04.2006; [1]
  6. ↑ wg serwisu Google Maps
  7. ↑ Ptak, właściciel centrum targowego "Ptak"
  8. ↑ Ptak szuka kupca na akcje klubu
  9. ↑ Komunikat Zarządu MKS Pogoń Szczecin SSA z 13.03.2007
  10. ↑ Oferta zarządu spółki El-met
  11. ↑ pogonszczecin.pl: Miasto mówi: nie
  12. ↑ gazeta.pl: Pogoń dokończy sezon rezerwami
  13. ↑ Pogoń Szczecin: nowy zaciąg Brazylijczyków
  14. ↑ Ptak: jeszcze zarobię na Brazylijczykach
  15. ↑ pogon.v.pl: Zaczynamy nowy rozdział!
  16. ↑ pogon.v.pl: Porozumienie jest, ale na spokój za wcześnie
  17. ↑ pogon.v.pl: Krzysztof Waszak: "Muszą współpracować"
  18. ↑ pogon.v.pl: Ptak wywinął numer?
  19. ↑ pogon.v.pl: Zostajemy z czwartą ligą!
  20. ↑ ligowiec.net: Podpisali umowę
  21. ↑ pogononline.pl: Grzegorz Matlak: Jesteśmy gwarantem dla każdej ze stron
  22. ↑ ligowiec.net: Pogoń Nowa przekazała sekcję piłkarską spółce
  23. ↑ ligowiec.net: Pogoń zagra w IV lidze
  24. ↑ ligowiec.net: Pogoń Szczecin - Victoria Przecław 1:1
  25. ↑ Oświadczenie na oficjalnej stronie klubu
  26. ↑ Oświadczenie Zarządu Pogoni Szczecin SA
Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Pogoń Szczecin
p • d • e
II liga polska w piłce nożnej (2008/2009)
Grupa zachodnia

KP Chemik Police • Czarni Żagań • Elana Toruń • Gawin Królewska Wola • GKS Tychy • Jarota Jarocin • Kotwica Kołobrzeg • Lechia Zielona Góra • Miedź Legnica • MKS Kluczbork • Nielba Wągrowiec • Pogoń Szczecin • Polonia Słubice • Raków Częstochowa • Unia Janikowo • Victoria Koronowo • Zagłębie Sosnowiec • Zawisza Bydgoszcz
Grupa wschodnia

Concordia Piotrków Trybunalski • Górnik Wieliczka • Hetman Zamość • Jeziorak Iława • Kolejarz Stróże • KSZO Ostrowiec Świętokrzyski • ŁKS Łomża • Okocimski KS Brzesko • OKS 1945 Olsztyn • Pelikan Łowicz • Nida Pińczów • Przebój Wolbrom • Ruch Wysokie Mazowieckie • Sandecja Nowy Sącz • Sokół Aleksandrów Łódzki • Stal Poniatowa • Start Otwock • Wigry Suwałki
 
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.