Paul Le Guen.html



Paul Le Guen (ur. 1 marca 1964 w Pencran, w Bretanii), francuski piłkarz i trener piłkarski. W latach 2002-05 był szkoleniowcem Olympique Lyon, z którym trzy razy z rzędu zdobył mistrzostwo Francji. Później tylko przez sześć miesięcy był trenerem Glasgow Rangers. Został zwolniony w styczniu 2007 roku. Jeszcze w tym samym miesiącu powrócił do Ligue 1 jako następca Guy Lacombe'a na stanowisku szkoleniowca Paris Saint-Germain.

edytuj Kariera piłkarska

Był wyróżniającym się obrońcą ligi francuskiej. Wysoki i dobrze zbudowany stanowił o obliczu defensywy FC Nantes i Paris Saint-Germain, z którym w latach 90. osiągnął swoje największe sportowe sukcesy. Obok Bernarda Lamy i Bruno N'Gotty'ego był filarem obrony paryżan w meczu finałowym Pucharu Zdobywców Pucharów w maju 1996 roku, który PSG wygrało z Rapidem Wiedeń 1:0. Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu czterech lat, w 1998 roku, czyli wtedy, gdy Trójkolorowi zdobyli mistrzostwo świata. Le Guen w drużynie narodowej rozegrał 17 meczów, brał udział w eliminacjach do Mundialu 1994 i Euro 1996.

• 1983-88 – Brest SC
• 1988-90 – FC Nantes
• 1990-98 – Paris Saint-Germain

edytuj Sukcesy piłkarskie

• mistrzostwo Francji 1994, wicemistrzostwo Francji 1993, 1996 i 1997, Puchar Francji 1993, 1995 i 1998, Puchar Ligi 1995 i 1998, Puchar Zdobywców Pucharów 1996 oraz finał Pucharu Zdobywców Pucharów 1997 z PSG

• W reprezentacji Francji od 1993 do 1995 roku rozegrał 17 meczów.

edytuj Kariera szkoleniowa

Pracę szkoleniową rozpoczął w 1998 roku w Stade Rennais, z którym jeszcze w tym samym sezonie dotarł do finału Pucharu Intertoto. W kolejnym uchronił klub przed degradacją. W 2002 roku zastąpił Jacques'a Santiniego na stanowisku pierwszego trenera Olympique Lyon.

W Lyonie z młodych i niedoświadczonych zawodników udało mu się zbudować zgrany kolektyw, który wkrótce stał się wizytówką francuskiego futbolu w Europie. Drużyna trzy razy z rzędu zdobyła mistrzostwo Francji, a większość wychowanków Le Guena trafiło do reprezentacji (Éric Abidal, Anthony Reveillere, Sidney Govou, Grégory Coupet, w Lyonie objawił się talent Ghanijczyka Mickaela Essiena). Młody szkoleniowiec, mając już zapewniony tytuł mistrzowski, na trzy kolejki przed końcem sezonu 2004-05 niespodziewanie podał się do dymisji.

Przez rok odpoczywał i starannie wybierał propozycje, na których brak nie mógł narzekać. W marcu 2006 roku podpisał kontrakt ze szkockim Glasgow Rangers, którego stery objął na początku sezonu 2006-2007. Został zwolniony już pół roku później. Przyczyną szybkiego rozstania były słabe wyniki w lidze, odpadnięcie z rozgrywek o Puchar Ligi Szkockiej po porażce z drugoligowym St. Johnstone oraz odsunięcie od pierwszej drużyny Barry'ego Fergusona, jednego z liderów zespołu.

Jeszcze w tym samym miesiącu powrócił do Ligue 1 jako następca Guy Lacombe'a na stanowisku szkoleniowca Paris Saint-Germain.

• 1998-01 – Stade Rennais
• 2002-05 – Olympique Lyon
• 2006-07 – Glasgow Rangers
• od 2007 – Paris Saint-Germain

edytuj Sukcesy szkoleniowe

• finał Pucharu Intertoto 1999 z Stade Rennes
• mistrzostwo Francji 2003, 2004 i 2005 z Olympique Lyon