Papież Paweł II.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Paweł II | |
 |
|
| Herb | |
 |
|
| Imię łacińskie | Paulus PP. II |
| Data wyboru | 30 sierpnia 1464 |
| Imię i nazwisko | Pietro Barbo |
| Urodzony | 23 lutego 1417 Wenecja, Włochy |
| Zmarł | 26 lipca 1471 Rzym, Włochy |
Papież Paweł II (właśc. Pietro Barbo) (ur. 23 lutego 1417 w Wenecji - zm. 26 lipca 1471) – 212 papież, jego pontyfikat trwał od 30 sierpnia 1464 do 26 lipca 1471.
W 1440 papież Eugeniusz IV, którego był krewniakiem, mianował go kardynałem-diakonem S. Maria Nuova i administratorem apostolskim diecezji Cervia. W 1451 awansował do rangi kardynała-prezbitera S. Marco. Był też biskupem Vicenzy (od 1451r. aż do wyboru na papieża) i przez krótki czas biskupem Padwy (1459-60). Od 1445 roku pełnił funkcję archiprezbitera Bazyliki Watykańskiej.[1]. Na konklawe 1464 roku został wybrany papieżem już w pierwszym głosowaniu, otrzymując 14 głosów na 19.[2]
W 1466 rzucił klątwę na Jerzego z Podiebradu i zainicjował krucjatę przeciwko husytom. W 1468 zamknał Akademię Rzymską i wystąpił przeciw grupie humanistów (Filip Kallimach, Pomponius Laetus, Bartolomeo Platina). W 1470 podjął próbę organizacji krucjaty antytureckiej. Przedstawiony przez Platinę w dziele Vitae Pontificium Romanorum jako wróg kultury i barbarzyńca.
Był znany z upodobania do klejnotów, zbytku i próżności. Urządzał w Rzymie imprezy sportowe, bale i karnawały. Nazywany przez swojego poprzednika, Piusa II, "dobrą Marysią". Zdaniem amerykańskiego historyka Nigela Cawthorne'a Paweł II był homoseksualistą, nazywanym przez kardynałów "Naszą Panią Żałosną" z powodu łatwości do wpadania w płacz.
edytuj Linki zewnętrzne
| Poprzednik Pius II |
 |
Papież | |
Następca Sykstus IV |