Hastings (turniej szachowy).html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Turniej szachowy w Hastings (ang. Hastings International Chess Congress) – najstarszy na świecie cykliczny turniej szachowy, rozgrywany corocznie na przełomie lat w angielskim mieście Hastings. Turniej główny nosi nazwę Hastings Premier i po raz pierwszy rozegrany został na przełomie 1920 i 1921 roku. Aż do edycji 2003/04 był on rozgrywany w formule kołowej z udziałem od 10 do 16 zawodników. W edycji 2004/05 zastosowano system pucharowy, a od kolejnej – system szwajcarski. Poza turniejem głównym odbywają się również turnieje niższej rangi.

W czasie wieloletniej historii, poza edycjami noworocznymi odbyły się również cztery turnieje letnie, z których najsłynniejszym był turniej rozegrany w dniach od 5 sierpnia do 2 września 1895 r. z udziałem m.in. Michaiła Czigorina, Emanuela Laskera, Siegberta Tarrascha i Wilhelma Steinitza, a w którym sensacyjnym zwycięzcą został Harry Pillsbury[1].

Image:chess_zhor_26.png
Image:chess_zver_26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Image:chess_zver_26.png
Image:chess_zhor_26.png
Gambit hetmański, wariant Hastings D43

W turniejach w Hastings startowało jedenastu z pierwszych dwunastu mistrzów świata (jedynym, który nie wystąpił w Hastings był Bobby Fischer): Wilhelm Steinitz (1895), Emanuel Lasker (1895), José Raúl Capablanca (1919, 1929/30, 1930/31, 1934/35), Aleksander Alechin (1922, 1925/26, 1933/34, 1936/37), Max Euwe (1923/24, 1930/31, 1931/32, 1934/35, 1945/46, 1949/50), Michaił Botwinnik (1934/35, 1961/62, 1966/67), Wasilij Smysłow (1954/55, 1962/63, 1968/69), Michaił Tal (1963/64), Tigran Petrosjan (1977/78), Borys Spasski (1965/66) oraz Anatolij Karpow (1971/72). Jednak tylko dwóch z nich tytułowało się mistrzami świata podczas uczestnictwa w zawodach (Emanuel Lasker w 1895 oraz Aleksander Alechin w 1933/34)[2].

Poza mistrzami świata, w turniejach Hastings Premier startowały również dwie mistrzynie świata: Vera Menchik (siedmiokrotnie, pomiędzy edycjami 1929/30 i 1936/37) oraz Nona Gaprindaszwili (1964/65). W teorii debiutów nazwę Hastings nosi jeden z wariantów gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, który powstaje po posunięciach: 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sf3 Sf6 4.Gg5 h6 5.G:f6 H:f6 6.Sc3 c6 7.Hb3. Po raz pierwszy pozycja ta powstała w partii Victor Berger – George Alan Thomas rozegranej podczas edycji 1926/27[3].

Spis treści

edytuj Zwycięzcy dotychczasowych turniejów

edytuj edycje noworoczne (Hastings International Chess Congress)

  1. 1920/21 – Anglia Frederick Yates
  2. 1921/22 – Jugosławia Borislav Kostić
  3. 1922/23 – Polska Akiba Rubinstein
  4. 1923/24 – Holandia Max Euwe
  5. 1924/25 – Węgry Géza Maróczy, Polska Ksawery Tartakower
  6. 1925/26 – Francja Aleksander Alechin, Jugosławia Milan Vidmar
  7. 1926/27 – Polska Ksawery Tartakower
  8. 1927/28 – Polska Ksawery Tartakower
  9. 1928/29 – Belgia Edgard Colle, Stany Zjednoczone Frank Marshall, Węgry Sándor Takács
  10. 1929/30 – Kuba José Raúl Capablanca
  11. 1930/31 – Holandia Max Euwe
  12. 1931/32 – Czechosłowacja Salomon Flohr
  13. 1932/33 – Czechosłowacja Salomon Flohr
  14. 1933/34 – Czechosłowacja Salomon Flohr
  15. 1934/35 – Holandia Max Euwe, Anglia George Alan Thomas, Czechosłowacja Salomon Flohr
  16. 1935/36 – Stany Zjednoczone Reuben Fine
  17. 1936/37 – Francja Aleksander Alechin
  18. 1937/38 – Stany Zjednoczone Samuel Reshevsky
  19. 1938/39 – Węgry László Szabó
  20. 1939/40 – Anglia Frank Parr
  21. 1945/46 – Francja Ksawery Tartakower
  22. 1946/47 – Anglia Conel Hugh O'Donel Alexander
  23. 1947/48 – Węgry László Szabó
  24. 1948/49 – Francja Nicolas Rossolimo
  25. 1949/50 – Węgry László Szabó
  26. 1950/51 – RFN Wolfgang Unzicker
  27. 1951/52 – Jugosławia Svetozar Gligorić
  28. 1952/53 – Anglia Harry Golombek, Hiszpania Antonio Medina García, Anglia Jonathan Penrose, Kanada Daniel Yanofsky
  29. 1953/54 – Anglia Conel Hugh O'Donel Alexander, Związek Radziecki Dawid Bronstein
  30. 1954/55 – Związek Radziecki Paul Keres, Związek Radziecki Wasilij Smysłow
  31. 1955/56 – Związek Radziecki Wiktor Korcznoj, Islandia Fridrik Olafsson
  32. 1956/57 – Jugosławia Svetozar Gligorić, Dania Bent Larsen
  33. 1957/58 – Związek Radziecki Paul Keres
  34. 1958/59 – NRD Wolfgang Uhlmann
  35. 1959/60 – Jugosławia Svetozar Gligorić
  36. 1960/61 – Jugosławia Svetozar Gligorić
  37. 1961/62 – Związek Radziecki Michaił Botwinnik
  38. 1962/63 – Jugosławia Svetozar Gligorić, Związek Radziecki Aleksander Kotow
  39. 1963/64 – Związek Radziecki Michaił Tal
  40. 1964/65 – Związek Radziecki Paul Keres
  41. 1965/66 – Związek Radziecki Borys Spasski, NRD Wolfgang Uhlmann
  42. 1966/67 – Związek Radziecki Michaił Botwinnik
  43. 1967/68 – Rumunia Florin Gheorghiu, Czechosłowacja Vlastimil Hort, Związek Radziecki Leonid Stein, Związek Radziecki Aleksiej Suetin
  44. 1968/69 – Związek Radziecki Wasilij Smysłow
  45. 1969/70 – Węgry Lajos Portisch
  46. 1970/71 – Węgry Lajos Portisch
  47. 1971/72 – Związek Radziecki Anatolij Karpow, Związek Radziecki Wiktor Korcznoj
  48. 1972/73 – Dania Bent Larsen
  49. 1973/74 – Związek Radziecki Giennadij Kuźmin, Węgry László Szabó, Związek Radziecki Michaił Tal, Holandia Jan Timman
  50. 1974/75 – Czechosłowacja Vlastimil Hort
  51. 1975/76 – Związek Radziecki Dawid Bronstein, Czechosłowacja Vlastimil Hort, NRD Wolfgang Uhlmann
  52. 1976/77 – Związek Radziecki Oleg Romaniszyn
  53. 1977/78 – Izrael Roman Dżindżichaszwili
  54. 1978/79 – Szwecja Ulf Andersson
  55. 1979/80 – Szwecja Ulf Andersson, Anglia John Nunn
  56. 1980/81 – Szwecja Ulf Andersson
  57. 1981/82 – Związek Radziecki Wiktor Kuprejczyk
  58. 1982/83 – Związek Radziecki Rafael Waganian
  59. 1983/84 – Szwecja Lars Karlsson, Anglia Jonathan Speelman
  60. 1984/85 – Związek Radziecki Jewgienij Swiesznikow
  61. 1985/86 – Islandia Margeir Petursson
  62. 1986/87 – Anglia Murray Chandler, Dania Bent Larsen, Związek Radziecki Smbat Lputian, Anglia Jonathan Speelman
  63. 1987/88 – Anglia Nigel Short
  64. 1988/89 – Anglia Nigel Short
  65. 1989/90 – Związek Radziecki Siergiej Dołmatow
  66. 1990/91 – Związek Radziecki Jewgienij Bariejew
  67. 1991/92 – Rosja Jewgienij Bariejew
  68. 1992/93 – Węgry Judit Polgár, Rosja Jewgienij Bariejew
  69. 1993/94 – Anglia John Nunn
  70. 1994/95 – Niemcy Thomas Luther
  71. 1995/96 – Anglia Stuart Conquest, Rosja Aleksander Chalifman, Chorwacja Bogdan Lalić
  72. 1996/97 – Anglia Mark Hebden, Anglia John Nunn, Litwa Eduardas Rozentalis
  73. 1997/98 – Anglia Matthew Sadler
  74. 1998/99 – Bośnia i Hercegowina Ivan Sokolov
  75. 1999/00 – Izrael Emil Sutowski
  76. 2000/01 – Anglia Stuart Conquest, Indie Krishnan Sasikiran
  77. 2001/02 – Uzbekistan Aleksiej Barsow, Indie Pentala Harikrishna, Indie Krishnan Sasikiran
  78. 2002/03 – Dania Peter Heine Nielsen
  79. 2003/04 – Grecja Vasilios Kotronias, Szkocja Jonathan Rowson
  80. 2004/05 – Rosja Władimir Biełow
  81. 2005/06 – Ukraina Walerij Niewierow
  82. 2006/07 – Gruzja Merab Gagunaszwili, Ukraina Walerij Niewierow
  83. 2007/08 – Belgia Wadim Małachatko, Azerbejdżan Nidżat Mamedow, Ukraina Walerij Niewierow

edytuj edycje letnie (Summer Congress)

  1. 1895 – Stany Zjednoczone Harry Pillsbury
  2. 1919 – Kuba José Raúl Capablanca
  3. 1922 – Francja Aleksander Alechin
  4. 1995 – Turcja Suat Atalik

edytuj Źródła

Przypisy

  1. ↑ Hastings 1895
  2. ↑ Congress History
  3. ↑ David Hooper, Kenneth Whyld The Oxford Companion to Chess, Oxford University Press (1992), str 170, ISBN 0-19-280049-3

edytuj Linki zewnętrzne
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.