Dick Advocaat.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Dirk Advocaat
Dick Advocaat in Kremlin
Imię i nazwisko Dirk Nicolaas Advocaat
Data i miejsce
urodzenia
27 września 1947
Haga, Holandia
Pozycja Pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub Zenit St. Petersburg (menedżer)
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1966-1973
1973-1977
1977-1979
1979
1979-1980
1980
1980-1982
1982-1983
1983-1984
ADO Den Haag
Roda Kerkrade
VVV Venlo
Chicago Sting
ADO Den Haag
Chicago Sting
Sparta Rotterdam
K. Berchem Sport
FC Utrecht
147 (7)
113 (2)
74 (6)
32 (3)
11 (1)
31 (1)
61 (5)
10 (0)
39 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/Reprezentacja
1981-1984
1984-1987
1987-1989
1989-1992
1992-1993
1993-1995
1995-1998
1998-2002
2002-2004
2004-2005
2005
2005-2006
2006-
DSVP Pijnacker
Holandia (asystent)
HFC Haarlem
FC Dordrecht
Holandia (asystent)
Holandia
PSV Eindhoven
Glasgow Rangers
Holandia
Borussia Mönchengladbach
United Arab Emirates
Korea Południowa
Zenit St. Petersburg

Dirk Nicolaas "Dick" Advocaat (ur. 27 września 1947 w Hadze) – był holenderski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika oraz trener piłkarski.

Jako zawodnik grał najczęściej w holenderskich klubach drugiej ligi lub w zespołach walczących o utrzymanie w Eredivisie. Na początku lat 80. rozpoczął pracę szkoleniową w amatorskim DSV Pijnacker, ale niedługo potem został etatowym pracownikiem KNVB, gdzie przez wiele lat współpracował z Rinusem Michelsem. Był jego asystentem w czasie, kiedy ten prowadził reprezentację Holandii; z tego okresu Advocaatowi zostało przezwisko "Mały Generał" (Michelsa nazywano "Dużym Generałem"). Bliska znajomość z Michelsem umożliwiła mu w 1992 roku przejęcie po nim obowiązków trenera kadry. Chociaż początkowo miał ją prowadził tylko w eliminacjach do Mundialu 1994, to - w dużej mierze dzięki wstawiennictwu Michelsa - pracował z nią także podczas mistrzostw, na których Pomarańczowi doszli do ćwierćfinału. Po rozstaniu w reprezentacją w 1995 roku rozpoczął - okraszoną licznymi sukcesami - samodzielną pracę w klubach, najpierw w PSV Eindhoven, a później przez cztery lata w Glasgow Rangers, z którym zdobył dwa tytuły mistrza Szkocji. W 2002 roku ponownie został selekcjonerem reprezentacji i dwa lata później doprowadził ją do półfinału Euro 2004, ale zarzuty o liczne błędy personalne i taktyczne popełnione przez niego w czasie turnieju, sprawiły, że po mistrzostwach złożył dymisję. Później pracował krótko w Borussii Mönchengladbach oraz z reprezentacją Korei Południowej, z którą startował na Mundialu 2006. W lipcu 2006 roku wraz ze swoim rodakiem Guusem Hiddinkiem wyjechał do Rosji, gdzie został trenerem Zenitu Sankt Petersburg. Z tym zespołem zdobył pierwszy w jego historii tytuł mistrza Rosji oraz - Puchar UEFA.

W 1968 roku w barwach ADO Den Haag zdobył Puchar Holandii.

edytuj Kariera szkoleniowa

Pracę szkoleniową zaczynał w amatorskim DSV Pijnacker.

W latach 1984-1987 był asystentem dwóch selekcjonerów reprezentacji HolandiiLeo Beenhakkera i Rinusa Michelsa, a następnie samodzielnie opiekunem klubów niższych lig – Haarlemu i FC Dordrecht. Jednocześnie od 1990 roku znów pomagał Michelsowi w pracy z drużyną narodową.

Po Euro 1992 Michels podał się do dymisji, a jego obowiązki miał przejąć Johan Cruyff. Jednak ówczesny szkoleniowiec FC Barcelony odmówił, choć wyraził chęć prowadzenia Pomarańczowych w Mundialu 1994. W tej sytuacji nowym selekcjonerem został Advocaat, którego zadaniem było wygranie eliminacji do mistrzostw. Szkoleniowiec pożegnał się z doświadczonymi piłkarzami (Hans van Breukelen, Adrie van Tiggelen) i powoli wprowadzał do kadry młodych zawodników z Ajaksu Amsterdam. W grupie kwalifikacyjnej Holandia zajęła drugie miejsce, wyprzedzając m.in. Anglię, Polskę oraz Turcję, co oznaczało bezpośredni awans do turnieju. W styczniu 1994 roku selekcjoner dowiedział się, że - głównie dzięki wpływom skonfliktowanego z Cruyffem Michelsa - jednak poprowadzi reprezentację na mistrzostwach. Holendrzy przegrali w ćwierćfinale z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami, a niemal codziennie do prasy przedostawały się informacje, że w kadrze panuje fatalna atmosfera, a trener nie daje sobie rady z rozkapryszonymi i wykłócającymi się o wszystko zawodnikami. Niedługo po turnieju Advocaat złożył rezygnację, a misję budowy nowej reprezentacji przejął po nim Guus Hiddink.

Przez kolejne trzy lata prowadził PSV Eindhoven, z którym wywalczył mistrzostwo Holandii. W 1998 roku przyjął propozycję ze Szkocji i tam - trochę na uboczu wielkiego futbolu - udanie kontynuował dzieło rozpoczęte przez Waltera Smitha, umacniając pozycję Glasgow Rangers na krajowych boiskach.

Pod koniec 2001 roku po przegranych eliminacjach do Mundialu 2002 z funkcji selekcjonera Pomarańczowych zrezygnował Louis van Gaal. Przez wiele tygodni szefowie federacji prowadzili rozmowy z kilkoma znanymi szkoleniowcami, ale każdy z nich odmawiał. Wybór więc ponownie padł na Advocaata, przed którym postawiono zadanie, wzorem jego wielkiego poprzednika i nauczyciela Michelsa, zdobycia mistrzostwa Europy. Na Euro 2004 Holendrzy doszli do półfinału, przegrywając po wyrównanym meczu z Portugalczykami. W Kraju Tulipanów taki wynik uznano jednak za porażkę, tym bardziej, że Advocaat mocno naraził się kibicom i komentatorom już w grupowym meczu z Czechami, kiedy to prowadząc 2:0 pozwolił sobie na nieodpowiedzialne zmiany kadrowe i taktyczne, i w efekcie Holandia przegrała 2:3. Na jego następcę wyznaczono Marco van Bastena.

Pod koniec 2004 roku został trenerem Borussii Mönchengladbach. Po siedemnastu kolejkach podał się do dymisji, zostawiając zespół na piętnastym miejscu w lidze.

Wkrótce potem przyjął propozycję pracy z reprezentacją Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jednak w tym samym czasie z funkcją selekcjonera Korei Południowej zrezygnował jego rodak Johannes Bonfrere i to właśnie Advocaatowi Koreańczycy zaproponowali przygotowanie swojej reprezentacji do Mundialu 2006. Holender bez większych przeszkód wycofał się z poprzedniej umowy i poprowadził reprezentację Korei na niemieckim turnieju. Jego podopieczni nie powtórzyli wyniku z 2002 roku, kiedy zajęli czwarte miejsce, i zakończyli swój udział na fazie grupowej.

Po mistrzostwach został trenerem Zenitu Sankt Petersburg. Po półtora roku swojej pracy doprowadził klub, w którym występowali wówczas m.in. Anatolij Tymoszczuk, Ivica Križanac oraz reprezentanci Rosji: Władisław Radimow, Wiaczesław Małafiejew i Aleksandr Aniukow, do pierwszego w historii tytułu mistrza Rosji. W sezonie 2007/2008 jego podopieczni grali równie skutecznie na boiskach europejskich. Po wyeliminowaniu m.in. Standardu Liège, Villarreal CF, Olympique Marsylia, Bayeru Leverkusen oraz Bayernu Monachium dotarli do finału Pucharu UEFA. W ostatnim meczu rozgrywek wygrali 2:0 z Glasgow Rangers.

edytuj Sukcesy szkoleniowe

  • mistrzostwo Holandii 1997, Puchar Holandii 1996 oraz Superpuchar Holandii 1996 i 1997 z PSV Eindhoven
  • mistrzostwo Szkocji 1999 i 2000, Puchar Szkocji 1999 i 2000 oraz Puchar Ligi Szkockiej 1999 z Glasgow Rangers
  • ćwierćfinał Mundialu 1994 oraz III-IV miejsce na Euro 2004 z reprezentacją Holandii
  • start na Mundialu 2006 (runda grupowa) z reprezentacją Korei Południowej
  • mistrzostwo Rosji 2007, Superpuchar Rosji 2008 i Puchar UEFA 2008 z Zenitem Sankt Petersburg

edytuj Zobacz też

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.