Charles Barkley.html



Charles Barkley

Charles Wade Barkley (ur. 20 lutego 1963 w Leeds w stanie Alabama) - były amerykański koszykarz grający zawodowo w NBA. Jego umiejętności i osiągnięcia przyniosły mu sławę, nigdy jednak nie zdobył mistrzostwa NBA.

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: styl zbyt subiektywny. Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

edytuj Biografia

Charles Barkley po zrezygnowaniu z 4. roku studiów na uniwersytecie w Auburn (ostatecznie skończył studia -kierunek Marketing) został wybrany w drafcie 1984 roku przez Philadelphię 76ers w 1. rundzie z numerem piątym. Od razu zaczął się wyróżniać w NBA swoim ciętym językiem, arogancją i wygadaniem. Jak magnes przyciągał dziennikarzy, którzy "polowali" tylko na jego kolejną dowcipną, czasem obraźliwą wypowiedź ( co zostało mu do dzisiaj, kiedy pracuje jako komentator sportowy). Niestety Barkley często pozwalał sobie na zbyt wiele, czym nie zyskał sobie sympatii wielu graczy w Lidze. Prawdziwe uznanie zdobył jednak na boisku, gdzie dawał z siebie wszystko. Był bardzo skoczny, potrafił zdobywać masą punktów z niezwykłą skutecznością. Popisywał się rzutami, które potrafił wykonywać z każdego miejsca na boisku. Przez pierwszych 9 lat kariery jego skuteczność nie spadła nigdy poniżej 50%, w całej karierze miał skuteczność 54.1%, a w rekordowym sezonie 1989-1990 zaliczył skuteczność 60%( przy średniej punktowej 25,2 pkt na mecz!).Pomimo tego, że mierzy sobie około 6 stóp i 5 cali (oficjalne dane wahają się od 6`6` do 6`8` choć najprawdopodobniej nieco mniej niż 6`5`-czyli około 196cm, zatem tyle co przeciętny obrońca/niski skrzydłowy dzisiaj)był fantastycznym zawodnikiem jeżeli chodzi o zbiórki i bloki. W sezonie 1986-87 Barkley został najniższym mistrzem zbiórek w NBA. Poza swoimi podkoszowymi "wyczynami" cechowała go tez zdolność do rozgrywania akcji, a także umiejętność rzucania za 3 punkty, oraz "kradzieży" piłek (drugi na liście wszech czasów na pozycji nr 4 - silnego skrzydłowego).

W drużynie z Filadelfii jednak był początkowo drugoplanową postacią. Zmieniło się to po odejściu Juliusa Ervinga i Mosesa Malone'a. "Sir Charles" został liderem drużyny, jednak wciąż był daleko od mistrzostwa ligi. Dzięki niemu Sixers nie spadli na dno, ale nie mieli też większych szans w play-offs. Podczas występu w barwach Sixers w All Star Game w 1991 roku Barkley pokazał na co stać. Rzucił 17 punktów, ale co ważniejsze zebrał 22 piłki, co było wyrównaniem rekordu należącego do Wilta Chamberlaina z 1967 roku. Barkley zdobył nagrodę MVP za ten występ, Wschód wygrał 114-116.

Jednak już w 1992 roku zawodnik został oddany do Phoenix Suns. Do księgi rekordów Sixers wpisał się będąc czwartym w całkowitej liczbie punktów (14 184), trzecim w średniej punktowej (23,3 ppg), trzecim w liczbie zbiórek (7 079), ósmym w liczbie asyst (2 276) i drugim w skuteczności (57%). Przez 7 kolejnych lat przewodził Sixers w skuteczności i zbiórkach, a przez 6 kolejnych lat w punktach. W Suns w sezonie 1992-93 przewodził NBA w punktach, zbiórkach i asystach. Zdobył wtedy nagrodę MVP sezonu zasadniczego i doprowadził Suns do Finału NBA, w którym jednak zespół z Phoenix przegrał 4-2 z Chicago Bulls. W tym samym roku został wybrany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na olimpiadę w Barcelonie. Razem z legendarnym "Dream Teamem", w skład którego wchodzili tacy gracze jak Michael Jordan, Larry Bird czy Magic Johnson, zdobył złoty medal. Drużyna USA wygrywała każdy mecz przewagą minimum 30 punktów, pokazując różnicę w poziomie gry. Był to najlepszy sezon w karierze Barkleya.

W kolejnych latach wielu graczy Suns dręczyły kontuzje i drużyna nie zdołała już powtórzyć swojego sukcesu. Barkley nie zastanawiał się długo i goniąc za tytułem przeszedł do Houston Rockets. Tam razem z Hakeemem Olajuwonem i Clydem Drexlerem miał w końcu zdobyć upragnione trofeum. Szanse były duże, gdyż "Rakiety" wywalczyli już tytuł rok i dwa lata wcześniej. Jednak wraz z Barkleyem z Phoenix przyszły kontuzje i w sezonie 1996-97 Charles zagrał w tylko w 53 meczach, a rok później w 68. Przez cały ten czas krążyły pogłoski o zakończeniu kariery przez koszykarza, lecz ten nie chciał o tym słyszeć.

Barkley zakończył karierę w sezonie 1999-2000 w mieście, w którym ją zaczął, czyli Filadelfii. Podczas meczu Rockets-Sixers 8 grudnia Barkley próbując zablokować rzut Tyrone'a Hilla upadł na parkiet i nabawił się kontuzji, która nie pozwoliłaby mu już na zagranie w całym sezonie, który miał być jego ostatnim. W związku z tym postanowił zakończyć karierę od razu. Zaraz potem został komentatorem meczów koszykówki w jednej z amerykańskich stacji TV. 21 marca 2000 roku koszulka "Sir Charlesa" z numerem 34 została zastrzeżona przez władze Philadelphii 76ers na zawsze.

Ciekawostki:

-W 2007 roku w czasie Meczu Gwiazd 44-letni wówczas Barkley wyzwał na pojedynek biegowy na dystansie długości boiska do koszykówki, najbardziej doświadczonego sędziego NBA 67-letniego Dicka Bavettę. "Pojedynek" był szeroko transmitowany i komentowany. Jego powodem były docinki Barkleya odnośnie wieku Bavetty. W zapowiedziach Meczu Gwiazd pojedynek ten był anonsowany jako "wielkie show", nakręcono nawet żartobliwe spoty z przygotowań rywali ( czyli trenujacego Bavette i objadającego się pączkami Barkleya). Wyścig jak to określano "staruszka i grubasa" wygrał były koszykarz, po czym ucałował swojego rywala. Wpływy zostały przekazane na cele charytatywne

-Swoją grą Barkley zasłużył sobie na dwa pseudonimy: "Sir Charles" i "The Round Mound of Rebound" (po polsku znaczy to mniej wiecej tyle co: "Wielka Góra Zbiórek"- aluzja do dużej wagi koszykarza)

-Odnośnie postury Barkleya, który miał wieczną, sporą nadwagę, która jednak nie przeszkadzała mu w grze, powstało sporo anegdot. Jedna z nich mówi o pierwszej reakcji na jego grę asystenta trenera Auburn University's Sonnego Smitha, który po premierowym meczu powiedział, że Barkley to:"....a fat guy... who can play like the wind " ( "grubas, który może grać jak wiatr")

-Bill Walton, jedna z legend NBA o Barkleyu: "Barkley is like Magic [Johnson] and Larry [Bird] in that they don't really play a position. He plays everything; he plays basketball. There is nobody who does what Barkley does. He's a dominant rebounder, a dominant defensive player, a three-point shooter, a dribbler, a playmaker." czyli " Barkley jest podobny do Magic`a[Johnson] i Larry`ego [Bird] w tym, że nie grają oni tylko tego, co gracze na ich pozycjach. On robi wszystko, on po prostu gra w koszykówkę. Nie ma nikogo innego, kto gra tak jak Barkley. Jest świetny w zbiórkach, świetny w obronie, rzuca za trzy punkty, drybluje, rozgrywa."