Break snookerowy.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Break snookerowy – liczba punktów zdobyta we fragmencie meczu snookera, rozgrywanego nieprzerwanie przez jednego zawodnika (w czasie jednego podejścia do stołu).

Spis treści

edytuj Breaki stupunktowe

Break stupunktowy (ang. century break) to określenie breaka, w którym zawodnik osiągnie 100 lub więcej punktów. Jest on uznawany za wysokie osiągnięcie i nagradzany przez publiczność gromkimi brawami. Pierwszy udokumentowany stupunktowy break w historii został wykonany przez Joe Davisa w 1928 roku.

edytuj Breaki maksymalne

Za maksymalny break uważa się oficjalnie break 147 punktowy oraz 155 punktowy. Ten drugi jest możliwy do uzyskania tylko w jednej sytuacji – musi nastąpić faul z free ballem (wolną bilą) przy 15 czerwonych na stole. Trzeba jednak podkreślić, iż taka sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna. Należałoby sobie wyobrazić sytuację, w której to zawodnik przy w miarę rozrzuconych czerwonych chce zagrać jedną z bil na "lakier" [1] i popełnia faul[2], a jednocześnie biała bila ustawia się tak, iż zasłonięte są wszystkie czerwone bile. Dopiero wówczas drugi zawodnik otrzyma free balla, czyli będzie mógł wbijać dowolną bilę kolorową (traktowaną jak czerwoną), ale potem będzie musiał jeszcze dojść do czarnej i wszystkie bile czerwone wbić razem z czarną, a na koniec wbić jeszcze wszystkie kolorowe bile (od żółtej do czarnej).

Do tej pory żadnemu graczowi nie udało się uzyskać 155-punktowego breaka w oficjalnym turnieju, odnotowano jednak taki wynik w meczu treningowym, a dokonał tego Jamie Cope latem 2005 roku[3]. Najwyższym breakiem w turnieju rankingowym był 148 punktowy break Jamiego Burnetta, który padł w eliminacjach do UK Championship w 2004 roku.

Najszybciej wykonany break maksymalny należy do Ronniego O'Sullivana (5 minut 20 sekund), który też ma najwięcej (9) breaków maksymalnych na koncie. Jako jedyny wbił także 3 breaki maksymalne w trakcie jednego sezonu oraz jako jedyny dokonał trzykrotnie tej sztuki na Mistrzostwach Świata.

Podczas Mistrzostw Świata w 2008 po raz pierwszy w historii tego turnieju break maksymalny został wbity dwukrotnie.

Breaki maksymalne w historii snookera
L.p. Data Zawodnik Przeciwnik Turniej
1 22 stycznia 1955 Joe Davis Willie Smith
2 22 grudnia 1965 Rex Williams Mannie Francisco
3 11 stycznia 1982 Steve Davis John Spencer Lada Classic
4 23 kwietnia 1983 Cliff Thorburn Terry Griffiths Embassy World Championship
5 28 stycznia 1984 Kirk Stevens Jimmy White Benson & Hedges Masters
6 17 listopada 1987 Willie Thorne Tommy Murphy UK Championship
7 20 lutego 1988 Tony Meo Stephen Hendry Rothmans Matchroom League
8 24 września 1988 Alain Robidoux Jim Meadowcroft European Open
9 18 lutego 1989 John Rea Ian Black Scottish Professional Championship
10 8 marca 1989 Cliff Thorburn Jimmy White Matchroom League
11 16 stycznia 1991 James Wattana Paul Dawkins Mita World Masters
12 czerwiec 1991 Peter Ebdon Wayne Martin Strachan Open
13 luty 1992 James Wattana Tony Drago British Open
14 22 kwietnia 1992 Jimmy White Tony Drago Embassy World Championship
15 9 maja 1992 John Parrott Tony Meo Matchroom League
16 24 maja 1992 Stephen Hendry Willie Thorne Matchroom League
17 listopad 1992 Peter Ebdon Ken Doherty UK Championship
18 wrzesień 1994 David McDonnell Nic Barrow British Open
19 27 kwietnia 1995 Stephen Hendry Jimmy White Embassy World Championship
20 25 listopada 1995 Stephen Hendry Gary Wilkinson UK Championship
21 5 stycznia 1997 Stephen Hendry Ronnie O'Sullivan Liverpool Victoria Charity Challenge
22 21 kwietnia 1997 Ronnie O'Sullivan Mick Price Embassy World Championship
23 wrzesień 1997 James Wattana Pang Wei Guo Catch China International
24 16 maja 1998 Stephen Hendry Ken Doherty Doc. Marten's Premier League
25 10 sierpnia 1998 Adrian Gunnell Mario Wehrmann Thailand Masters
26 13 sierpnia 1998 Mehmet Husnu Eddie Barker China International
27 13 stycznia 1999 Jason Prince Ian Brumby British Open
28 29 stycznia 1999 Ronnie O'Sullivan James Wattana Regal Welsh Open
29 4 lutego 1999 Stuart Bingham Barry Hawkins UK Tour Event
30 22 maja 1999 Nick Dyson Adrian Gunnell UK Tour Event
31 6 kwietnia 1999 Graeme Dott David Roe British Open
32 19 września 1999 Stephen Hendry Peter Ebdon British Open
33 21 września 1999 Barry Pinches Joe Johnson Regal Welsh Open
34 13 października 1999 Ronnie O'Sullivan Graeme Dott Grand Prix
35 4 listopada 1999 Karl Burrows Adrian Rosa Benson & Hedges Championship
36 22 listopada 1999 Stephen Hendry Paul Wykes UK Championship
37 21 stycznia 2000 John Higgins Dennis Taylor Nations Cup
38 24 marca 2000 John Higgins Jimmy White Irish Masters
39 24 marca 2000 Stephen Maguire Phaitoon Phonbun Regal Scottish Open
40 5 kwietnia 2000 Ronnie O'Sullivan Quinten Hann Regal Scottish Open
41 25 października 2000 Marco Fu Ken Doherty Regal Scottish Masters
42 7 listopada 2000 David McLellan Steve Meakin Benson & Hedges Championship
43 19 listopada 2000 Nick Dyson Robert Milkins UK Championship
44 25 lutego 2001 Stephen Hendry Mark Williams Malta Grand Prix
45 17 października 2001 Ronnie O'Sullivan Drew Henry LG Cup
46 12 listopada 2001 Shaun Murphy Adrian Rosa Benson & Hedges Championship
47 28 października 2002 Tony Drago Stuart Bingham Benson & Hedges Championship
48 22 kwietnia 2003 Ronnie O'Sullivan Marco Fu Embassy World Championship
49 12 października 2003 John Higgins Mark Williams LG Cup
50 12 listopada 2003 John Higgins Michael Judge British Open
51 4 października 2004 John Higgins Ricky Walden Grand Prix
52 17 listopada 2004 David Gray Mark Selby UK Championship
53 20 kwietnia 2005 Mark Williams Robert Milkins Embassy World Championship
54 22 listopada 2005 Stuart Bingham Marcus Campbell The Masters kwalifikacje
55 14 marca 2006 Robert Milkins Mark Selby 888.com World Championship kwalifikacje
56 23 października 2006 Jamie Cope Michael Holt Royal London Watches Grand Prix
57 14 stycznia 2007 Ding Junhui Anthony Hamilton Saga Insurance Masters
58 16 lutego 2007 Andrew Higginson Allister Carter Welsh Open
59 19 września 2007 Jamie Burnett Liu Song Royal London Watches Grand Prix kwalifikacje
60 14 października 2007 Tom Ford Steve Davis Royal London Watches Grand Prix
61 8 listopada 2007 Ronnie O'Sullivan Allister Carter Northern Ireland Trophy
62 15 grudnia 2007 Ronnie O'Sullivan Mark Selby UK Championship
63 29 marca 2008 Stephen Maguire Ryan Day China Open
64 28 kwietnia 2008 Ronnie O'Sullivan Mark Williams 888.com World Championship
65 29 kwietnia 2008 Allister Carter Peter Ebdon 888.com World Championship
66 2 października 2008 Jamie Cope Mark Williams Shanghai Masters 2008
67 29 października 2008 Liang Wenbo Martin Gould Bahrain Championship 2008 kwalifikacje
68 8 listopada 2008 Marcus Campbell Ahmed Al Khusaibi Bahrain Championship 2008
    transmitowane w telewizji

edytuj Przypisy

  1. zagranie polegające na tym, iż biała bila jedynie muska bilę przy minimalnym kontakcie
  2. Nie udaje mu się musnąć żadnej czerwonej bili
  3. Murphy shows the form and confidence of a champion - 12 październik 2005, guardian.co.uk

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.