Bode Miller.html



Bode Miller
Data urodzenia	12 października 1977
Miejsce urodzenia	Easton Valley, New Hampshire, USA
Wzrost	197 cm
Waga	95 kg
Klub	?
Debiut w PŚ	20 listopada 1997 w Park City (11. miejsce - slalom gigant)
Pierwsze punkty PŚ	20 listopada 1997 w Park City (11. miejsce - slalom gigant)
Pierwsze podium PŚ	17 grudnia 2000 w Val d'Isère (3. miejsce - slalom gigant)
Oficjalna strona	http://www.bodemiller.com/
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Srebro	2002 Salt Lake City	Slalom gigant
Srebro	2002 Salt Lake City	Kombinacja alpejska
Mistrzostwa świata
Złoto	2003 St. Moritz	Slalom gigant
Złoto	2003 St. Moritz	Kombinacja alpejska
Złoto	2005 Bormio	Supergigant
Złoto	2005 Bormio	Zjazd
Srebro	2003 St. Moritz	Supergigant
Puchar Świata
Kryształowa kula		2004/2005
Kryształowa kula		2007/2008
2. miejsce		2002/2003
3. miejsce		2005/2006
Mała kryształowa kula w kombinacji		2002/2003
Mała kryształowa kula w kombinacji		2003/2004
Mała kryształowa kula w kombinacji		2007/2008
Mała kryształowa kula w supergigancie		2004/2005
Mała kryształowa kula w supergigancie		2006/2007
Mała kryształowa kula w gigancie		2003/2004

Samuel Bode Miller (ur. 12 października 1977 w Easton Valley, New Hampshire), amerykański narciarz alpejczyk, mistrz świata, medalista igrzysk olimpijskich, zdobywca Pucharu Świata.

Miller znany jest ze wszechstronnych umiejętności alpejskich – zaczynał głównie jako slalomista, z czasem osiągał także dobre wyniki w konkurencjach szybkościowych. W grudniu 2004 został drugim zawodnikiem w historii (po reprezentującym Luksemburg Marco Girardellim w sezonie 1988/1989), który odniósł zwycięstwa we wszystkich konkurencjach alpejskich w jednym sezonie; Miller uczynił to zaledwie po dziesięciu zawodach pucharowych sezonu. Jest jedną z barwniejszych postaci w gronie alpejczyków. Znany z ryzykownego stylu jazdy, często nie kończy przejazdów; z drugiej strony udaje mu się zyskiwać czas nad rywalami w sytuacjach, pozornie sprawiających wrażenie popełnienia błędu. Cechuje go także swobodne podejście do startów – w jednym z wywiadów stwierdził, że startował po wypiciu alkoholu (co potem prostował, że chodziło jedynie o spożycie alkoholu w wieczór poprzedzający zawody). W innej kontrowersyjnej wypowiedzi oskarżył znanego kolarza Lance Armstronga o stosowanie niedozwolonych środków wspomagających.

Zdobył dwa medale na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002. Został wicemistrzem olimpijskim w slalomie gigancie (za Austriakiem Stephanem Eberharterem) i w kombinacji alpejskiej (za Norwegiem Kjetilem André Aamodtem). Na olimpiadzie w Nagano cztery lata wcześniej nie ukończył zarówno slalomu, jak i slalomu giganta. Starty w Turynie w 2006 rozpoczął od 5. miejsce w zjeździe.

Jest również multimedalistą mistrzostw świata. Debiutował na mistrzostwach przed własną publicznością w Vail w 1999, gdzie w slalomie gigancie i supergigancie zajmował dalsze miejsca, ale w slalomie uplasował się na 8. pozycji. Pierwsze medale mistrzostw świata zdobył w St. Moritz w 2003, zostając mistrzem w slalomie gigancie i kombinacji oraz wicemistrzem w supergigancie. W Bormio w 2005 zdominował konkurencje szybkościowe, wygrywając zjazd i supergigant, natomiast nie ukończył obu slalomów (a także kombinacji).

13 stycznia 2008 w zjeździe w Wengen odniósł 27. zwycięstwo w karierze, wyprzedził tym samym Phila Mahre w ilości amerykańskich zwycięstw w PŚ. Pierwsze podium zawodów pucharowych zaliczył w grudniu 2000 w Val d'Isere (3. miejsce w slalomie gigancie), pierwsze zwycięstwo rok później, również w slalomie gigancie w Val d'Isere. W sezonie 2001/2002 zajął w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 4. miejsce (był 2. w klasyfikacji slalomistów), rok później ukończył rywalizację na 2. miejscu. W sezonie 2003/2004 ponownie był 4.; po bardzo dobrym początku sezonu 2004/2005 utrzymał pozycję lidera do końca sezonu i sięgnął po Puchar Świata, przed Austriakami Raichem i Maierem. 6-krotny zwycięzca Małej Kryształowej Kuli: w slalomie gigancie (2003/04), supergigancie (2004/05, 2006/07) oraz kombinacji (2002/03, 2003/04, 2007/08).

W październiku 2005 opublikował autobiografię Bode: Go Fast, Be Good, Have Fun (napisaną wspólnie z Jackiem McEnany'm).

edytuj Osiągnięcia

edytuj igrzyska olimpijskie

• Nagano 1998 - DNF2 (slalom gigant), DNF2 (slalom)
• Salt Lake City 2002 – 2. miejsce (slalom gigant), 2. miejsce (kombinacja), 24. miejsce (slalom)
• Turyn 2006 - 5. miejsce (zjazd), 6. miejsce (slalom gigant), DNF1 (supergigant), DNF1 (slalom), DSQ (kombinacja)

edytuj mistrzostwa świata

• Vail/Beaver Creek 1999 (USA) - 8. miejsce (slalom), 18. miejsce (slalom gigant), 26. miejsce (supergigant)
• St. Anton 2001 (Austria) - DNF1 (supergigant)
• St. Moritz 2003 (Szwajcaria) – 1. miejsce (kombinacja), 1. miejsce (slalom gigant), 2. miejsce (supergigant), 6. miejsce (slalom), 16. miejsce (zjazd)
• Bormio (Włochy) 2005 – 1. miejsce (supergigant), 1. miejsce (zjazd), DNF1 (slalom gigant), DNF2 (slalom), DNF (kombinacja)

edytuj Puchar Świata

edytuj miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997/1998 - 95. miejsce
• 1998/1999 - 38. miejsce
• 1999/2000 - 90. miejsce
• 2000/2001 - 42. miejsce
• 2001/2002 - 4. miejsce
• 2002/2003 - 2. miejsce
• 2003/2004 - 4. miejsce
• 2004/2005 - 1. miejsce
• 2005/2006 - 3. miejsce
• 2006/2007 - 4. miejsce
• 2007/2008 - 1. miejsce

edytuj zwycięstwa w zawodach

1. Val d'Isere – 9 grudnia 2001 (slalom gigant)
2. Madonna di Campiglio – 10 grudnia 2001 (slalom)
3. Adelboden – 6 stycznia 2002 (slalom)
4. Schladming – 22 stycznia 2002 (slalom)
5. Alta Badia – 22 grudnia 2002 (slalom gigant)
6. Kranjska Gora – 4 stycznia 2003 (slalom gigant)
7. Soelden – 26 października 2003 (slalom gigant)
8. Park City – 22 listopada 2003 (slalom gigant)
9. Chamonix – 11 stycznia 2004 (kombinacja)
10. Kitzbühel – 25 stycznia 2004 (kombinacja)
11. St.Anton – 15 lutego 2004 (slalom)
12. Kranjska Gora – 28 lutego 2004 (slalom gigant)
13. Soelden – 24 października 2004 (slalom gigant)
14. Lake Louise – 27 listopada 2004 (zjazd)
15. Lake Louise – 28 listopada 2004 (supergigant)
16. Beaver Creek – 3 grudnia 2004 (zjazd)
17. Val d'Isere – 12 grudnia 2004 (slalom gigant)
18. Sestriere – 13 grudnia 2004 (slalom)
19. Lenzerheide – 11 marca 2005 (supergigant)
20. Beaver Creek – 3 grudnia 2005 (slalom gigant)
21. Åre – 16 marca 2006 (supergigant)
22. Beaver Creek – 1 grudnia 2006 (zjazd)
23. Val Gardena/Gröden – 15 grudnia 2006 (supergigant)
24. Hinterstoder – 20 grudnia 2006 (supergigant)
25. Wengen – 13 stycznia 2007 (zjazd)
26. Bormio – 29 grudnia 2007 (zjazd)
27. Wengen – 13 stycznia 2008 (zjazd)
28. Kitzbühel – 20 stycznia 2008 (kombinacja)
29. Chamonix – 27 stycznia 2008 (superkombinacja)
30. Val d'Isere – 3 lutego 2008 (superkombinacja)
31. Kvitfjell – 1 marca 2008 (zjazd)

• 31 zwycięstw (9 gigantów, 7 zjazdów, 5 slalomów, 5 supergigantów, 3 kombinacje i 2 superkombinacje)

edytuj Miejsca na podium w zawodach chronologicznie

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona
• Statystyka zawodnika na stronie FIS