Bartłomiej Macieja.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Bartłomiej Macieja | |
 Bartłomiej Macieja, Opole 2007 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 4 października 1977 Warszawa |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1999) |
| Ranking | 2600 (01.10.2008) |
| Miejsce w kraju | 6 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Bartłomiej Macieja (ur. 4 października 1977 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 1999 r., indywidualny mistrz Europy z 2002 r., wielokrotny medalista mistrzostw Polski w szachach.
W 1991 r. zdobył w Warszawie brązowy medal mistrzostw świata juniorów do 14 lat (za Marcinem Kamińskim i Helgi Ássem Grétarssonem). W 1994 r. został mistrzem Polski w kategorii do 18 lat, w 1995 r. zwyciężył w międzynarodowym turnieju w Zlinie, a w 1996 r. – w Budapeszcie (turniej First Saturday FS02 GM). W 1998 r. podzielił I m. (wspólnie z Liviu-Dieterem Nisipeanu, Vlastimilem Babulą i Zoltanem Almasim) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Krynicy, natomiast w 2000 r. powtórzył to osiągnięcie (wspólnie z Jozsefem Pinterem, Aleksandrem Czerninem, Pawłem Blehmem i Władysławem Niewiedniczym) w kolejnym turnieju strefowym, rozegranym w Budapeszcie. Również w 2000 r. zwyciężył (wspólnie z Jirim Stockiem) w Preszowie. W 2001 r. triumfował na Bermudach oraz podzielił I m. (wspólnie z Janem Timmanem) w otwartym turnieju w Curacao. Największy sukces w karierze osiągnął w 2002 r., zdobywając w Batumi tytułu indywidualnego mistrza Europy[1]. W tym samym roku pokonał 5:3 Judit Polgár w rozegranym w Budapeszcie meczu szachów szybkich. W 2003 r. podzielił II m. (za Aleksiejem Szyrowem, wspólnie z Wiktorem Korcznojem) w Reykjavíku oraz ponownie zwyciężył w Curacao, a w 2005 – na Bermudach. W 2006 r. zajął II m. (za Ivanem Ivaniseviciem) w memoriale Borislava Kosticia, natomiast w 2007 r. podzielił I m. w Grodzisku Mazowieckim. W 2008 r. zwyciężył (wspólnie z Loekiem Van Wely) w niewielkim, ale silnie obsadzonym turnieju w Wolvedze[2].
Czternastokrotnie (w latach 1992 - 2008) startował w turniejach o indywidualne mistrzostw Polski seniorów, w 2004 r. zdobywając w Warszawie złoty medal. W swoim dorobku ma również trzy medale srebrne (1998, 2002, 2008) i dwa brązowe (1999, 2000). Czterokrotnie startował w mistrzostwach świata FIDE systemem pucharowym:
- 1999 Las Vegas – w I rundzie pokonał Wadima Miłowa, natomiast w II rundzie przegrał z Rafaelem Leitao,
- 2000 New Delhi – w pierwszych trzech rundach zwyciężył Jonathana Speelmana, Michała Krasenkowa oraz Aleksandra Bielawskiego i awansował do najlepszej szesnastki świata. W IV rundzie mistrzostw przegrał ze zwycięzcą turnieju Viswanathanem Anandem,
- 2001 Moskwa – w I rundzie pokonał Borysa Awrucha, natomiast w II rundzie przegrał z Wasilim Iwanczukiem,
- 2004 Trypolis – w I rundzie przegrał z Sarunasem Sulskisem.
Poza tym, w latach 2002, 2005 i 2007 uczestniczył w turniejach o Puchar Świata, najlepszy wynik uzyskując w 2007 r., kiedy po pokonaniu Viktora Laznicki i Tejmura Radżabowa awansował do grona 32 najlepszych szachistów tego turnieju (w 1/16 finału przegrał – po dogrywce – z Krishnanem Sasikiranem)[3].
Pięciokrotnie reprezentował Polskę na olimpiadach szachowych (1998, 2000, 2002, 2004, 2006)[4] oraz dwukrotnie (1999, 2003) – w drużynowych mistrzostwach Europy (w 2003 r. zdobywając srebrny medal za uzyskany wynik rankingowy 2762 pkt)[5]. Jest wielokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski (reprezentując klub "Polonia" Warszawa): dziewięciokrotnie złotym (z lat 1996 oraz 1999 - 2006), pięciokrotnie srebrnym (1992, 1993, 1997, 1998, 2007) oraz brązowym (1995), jak również czterokrotnym zdobywcą drużynowego Superpucharu Polski (2001, 2002, 2003, 2004). W barwach tej drużyny pięciokrotnie wywalczył wicemistrzostwo Europy drużyn klubowych (1997, 1999, 2001, 2003 i 2005), raz sięgając po medal brązowy (2002).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 2004 roku. Posiadał wówczas 2653 punktów i zajmował 40. miejsce na świecie[6].
edytuj Ciekawostki
- jest najmłodszym w historii uczestnikiem finału indywidualnych mistrzostw Polski (w 1992 r. w wieku 14 lat),
- jako pierwszy zawodnik urodzony w Polsce przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych ELO (w kwietniu 2001 r.)
- grał z 7 mistrzami świata: A. Karpowem, G. Kasparowem, A. Chalifmanem, V. Anandem, R. Ponomariowem, R. Kasimdżanowem i W. Topałowem
- współautor książki Zagadka Kieseritzky'ego (wraz z Tomaszem Lissowskim)
- wybrany przez Gazetę Wyborczą w plebiscycie Ludzie roku 2000
- 2000 i 2002 – wybrany do grona 10 najlepszych sportowców Warszawy
- 2002 – wybrany do grona 30 najlepszych sportowców Polski
- w latach 2004-2007 – Sekretarz Stowarzyszenia Szachowych Zawodowców (ACP)
- w 2007 r. otrzymał podczas turnieju w Armenii złoty medal Tigrana Wielkiego za "inspirujący wysiłek w rozwój szachów na świecie i za uczestnictwo w Międzynarodowym Turnieju Szachowym Lake Sevan 2007".
- hobby: komputer, Internet, koszykówka, tenis stołowy, tenis ziemny
edytuj Źródła
- GM Bartłomiej Macieja – Personal Info
- Individual Calculations: Macieja, Bartlomiej
- ChessBase Megabase 2008
Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne
- (en) Grandmaster Bartlomiej Macieja's Home Page
- (en) Bartłomiej Macieja – wybrane partie szachowe
- (en) Bartłomiej Macieja – karta na stronie FIDE
| Poprzedni Emil Sutowski Tomasz Markowski |
Mistrz Europy w szachach 2002 Mistrz Polski w szachach 2004 |
Następny Zurab Azmajparaszwili Radosław Wojtaszek |
|
|||||||