WikiPortallus: Australian Open.html

Co dziwne, Australijczycy wcale nie są triumfatorami w tym turnieju. Mark Edmondson w 1976 roku - jako ostatni z Australijczyków - wygrał ten turniej. Poprzednio tenisista z Antypodów wystąpił w finale Australian Open w 1988 roku, a był nim Pat Cash. Niedawno dołączył do niego w 2005 roku Lleyton Hewitt, który przegrał w finale z Maratem Safinem.

Rozgrywany jest zawsze w trzecim i czwartym tygodniu rozgrywek ATP i WTA co oznacza, że rozpoczyna się w trzeci poniedziałek roku. W latach 1977 - 1985 rozgrywany był w grudniu, stąd w 1977 odbył się dwukrotnie, a w 1986 - ani razu.

edytuj Historia

Międzynarodowe mistrzostwa Australii początkowo rozgrywano na kortach trawiastych, z udziałem czołowych tenisistów amatorskich, głównie Australijczyków. Pierwszymi triumfatorami turnieju innych niż australijska narodowości byli Amerykanin Fred Alexander w 1908 roku oraz Brytyjka Dorothy Round Little w 1935 roku. Zawody gry pojedynczej pań rozgrywano dopiero od roku 1922. W latach 1970 - 1986 na turnieju Australian Open nie odbywały się zawody gry mieszanej. Pierwszym miejscem, na którym odbywał się turniej, była dzielnica Kooyoung, w południowo - wschodniej części Melbourne. W 1988 roku impreza została przeniesiona do Flinders Park, nazywanego dziś Melbourne Park, gdzie grano na kortach twardych Rebound Ace. Jedynym tenisistą, który wygrał Australian Open zarówno na korcie twardym, jak i na trawie, jest Szwed Mats Wilander.

W latach 1977 - 1985 odstąpiono od rozgrywania turnieju w styczniu, przenosząc go na grudzień. Powrotna zmiana terminu na pierwszy miesiąc roku spowodowała, że w 1986 roku turniej nie odbył się. W 1977 roku odbyły się dwie edycje imprezy - w grudniu i styczniu.

Trofea, o które walczą zawodnicy, nazwane zostały imionami słynnych australijskich tenisistów. Panie walczą o puchar imienia Daphne Akhurst, a panowie o trofeum Normana Brookesa.

Przez wiele lat turniej kilkakrotnie zmieniał swoje nazwy. Początkowo rozgrywany jako Mistrzostwa Australazji, od 1927 roku znany jako Mistrzostwa Australii. Obecną nazwę, Australian Open, zyskał w 1969 roku. Nie zawsze imprezę rozgrywano w Melbourne, choć miasto to gościło czołówkę światowego tenisa najczęściej. Niegdyś zawody te organizowały inne miasta australijskie, w tym kolejno co do największej liczby organizacji: Sydney, Adelajda, Brisbane, Perth, a także dwukrotnie organizowany w Nowej Zelandii.

W 2006 roku wielu czołowych tenisistów rankingu ATP zrezygnowało z udziału w pierwszym Wielkim Szlemie sezonu z powodu kontuzji, w tym także obrońca tytułu, Marat Safin. Był to pierwszy wielkoszlemowy turniej Szwajcarki Martiny Hingis po powrocie do zawodowego uprawiania tenisa. Zdobyła tu swój pierwszy tytuł w grze mieszanej.

W 2007 roku na głównych kortach Melbourne Park zainstalowany system jastrzębiego oka (challenge), umożliwiający komputerowe sprawdzenie śladów po piłce. Z drobnymi perypetiami system sprawdził się podczas zawodów. W czasie tego turnieju niespodziewanie doszło do zamieszek pomiędzy kibicami greckimi, chorwackimi i serbskimi. Podobnych wydarzeń kroniki Australian Open nie pamiętają. Zawodnicy natomiast mieli problemy z rozgrywaniem meczów w zmiennej aurze - raz nieznośne upały, raz opady deszczu. Organizatorzy, mimo możliwości, nie zawsze podejmowali decyzję o zakryciu kortów dachem.

Przed turniejem w 2008 roku wymieniona została nawierzchnia kortów kompleksu Melbourne Park z gumowej na twardą.

edytuj Starty i osiągnięcia Polaków

edytuj Podstawowe dane

Miejsce rozgrywania: Melbourne (Australia)
Pula nagród: 19 000 000$
Nawierzchnia: Rebound Ace (kort twardy)

edytuj Ciekawostki

edytuj Pierwsze tytuły

Tabela przedstawia wykaz państw i zawodników, którzy zdobyli pierwszy tytuł w danej konkurencji, reprezentując określony kraj. W zestawieniu uwzględniono również państwa nieistniejące i oznaczono je kursywą.