|
|
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Asafa Powell (ur. 23 listopada 1982 w Saint Catherine), lekkoatleta jamajski, były rekordzista świata w biegu na 100 m (9,74 s), złoty medalista olimpijski z Pekinu w sztafecie 4 x 100 m (współautor rekordu świata 37,10 s).
Pochodzi z rodziny o sportowych tradycjach; jeden z jego starszych braci Donovan (ur. 1971) uprawiał z powodzeniem lekkoatletykę, był finalistą halowych mistrzostw świata w Maebashi (1999) w biegu na 60 m oraz akademickim mistrzem USA na 100 m. Natomiast jednym z jego kuzynów jest Derrick Atkins. Asafa Powell rozpoczynał karierę sportową jako piłkarz, biegami sprinterskimi zainteresował się pod wpływem brata oraz sukcesów Maurice'a Greene'a; w 2001 rozpoczął treningi lekkoatletyczne. W 2004 osiągnął rekord życiowy na 100 m poniżej 10 sekund – 9,87. 14 czerwca 2005 na zawodach w Atenach ustanowił rekord świata na tym dystansie na 9,77, poprawiając o setną sekundy dotychczasowe osiągnięcie Tima Montgomery'ego. Rekord ten wyrównał w 2006 roku na mityngu w Gateshead.
Powell jest studentem medycyny sportowej w Kingston; startował na mistrzostwach świata w 2003 (odpadł po falstarcie w ćwierćfinale). Na igrzyskach olimpijskich w Atenach 2004 był wymieniany w gronie faworytów do medalu, ale ostatecznie zajął 5. miejsce. Identyczna sytuacja miała miejsce 4 lata później, w Pekinie. Mierzy 190 cm wzrostu i waży 88 kg. Do końca sezonu 2008 przebiegł w sumie 48 oficjalnych biegów na 100 m poniżej 10 s ustępując tylko wynikowi Maurice Greene'a, który przebiegł 51-krotnie.
edytuj Największe sukcesy
edytuj Mistrzostwa Świata
Na Mistrzostwach Świata w Osace w 2007 roku zdobył brązowy medal na dystansie 100 metrów, uzyskując czas 9.96 s. Powell był faworytem biegu, lecz przez usztywnienie się w momencie, gdy zaczęli doganiać go rywale, uzyskał dopiero trzeci czas. Usprawiedliwiają go jednak dwie nie do końca wyleczone kontuzje. W sztafecie 4 x 100m zajął drugie miejsce. Na ostatniej zmianie po morderczym finiszu zdołał wyprowadzić jamajską sztafetę (Marvin Anderson, Usain Bolt, Nesta Carter i Asafa Powell) z 5 na 2 miejsce, wyprzedzając sztafetę brytyjską o 0,01s.
edytuj Medale Igrzysk Olimpijskich
edytuj Rekordy życiowe
edytuj Błąd z Osaki również w Pekinie
- Po nieudanych Mistrzostwach Świata w Osace wszyscy byli zgodni, że celem Powella jest złoto olimpijskie. Sam zawodnik nie ukrywał chęci zdobycia złotego krążka w Pekinie. Po roku przygotowań do wydawałoby się najlepszej dwójki sprintu (mowa o Asafie Powell'u i Tysonie Gay'u dołączył jeszcze jeden sprinter- Jamajczyk Usain Bolt. Zaczęło mówić się o rywalizacji tej trójki. Bolt i Powell doszli do finału, a niespodziewanie w półfinale odpadł (po fatalnym występie) Tyson Gay. Wszystko było jasne. Powell i Bolt mieli konkurować o złoto. Na linii startu Bolt był wyraźnie rozluźniony, a po Asafie widać było lekkie zdenerwowanie. Nikt jednak nie przypuszczał, że temu drugiemu aż tak słabo się powiedzie. Powell chciał pokazać, że 3 miejsce w Osace było pomyłką. Po strzale startera wykorzystał swój atut- szybki start i na chwilę objął prowadzenie w biegu. Jednak na 4 torze rozpędzał się Usain Bolt. Po 60m wiadomo było, że to on będzie mistrzem olimpijskim. Wróćmy jednak do Powella, który na 50-40m przed metą zaczął być doganiany przez rywali. Jamajczyk zamiast przyspieszyć usztywnił się i ostatecznie dał wyprzedzić się czterem zawodnikom. Powtórzyła się sytuacja z Osaki, a Powell po raz drugi zajął 5 miejsce na dystansie 100m na Igrzyskach Olimpijskich. Trafna jest więc teza, że Powell nie wytrzymuje psychicznie walki z rywalami na większych imprezach sportowych.
edytuj Linki zewnętrzne
|
.jpg)
Pekin
Nowy Jork
Lozanna
Kingston