|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ana Ivanović (ur. 6 listopada 1987 w Belgradzie) – serbska tenisistka, mistrzyni French Open 2008, wicemistrzyni wielkoszlemowych French Open 2007 i Australian Open 2008, zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej, reprezentantka Serbii oraz Serbii i Czarnogóry w rozgrywkach Pucharu Federacji i Pucharu Hopmana, była liderka rankingu WTA
edytuj Kariera tenisowaedytuj 2003-2004Jej start w zawodowym turnieju miał miejsce w 2003 w Luksemburgu, gdzie jednak nie udało się jej znaleźć w drabince głównej turnieju (przegrała w II rundzie eliminacji kwalifikacyjnych z Sofią Arvidsson). Już w 2004 podniosła swoją pozycję rankingową o 608 miejsc, co było absolutnym rekordem sezonu. Zakwalifikowała się do turniejów w angielskim Birmingham i w Wiedniu, ale w obydwu odpadła w I rundzie. Poległa również we wczesnym fazach eliminacji do US Open 2004. W swoim kolejnym starcie w w turnieju w Zurychu, po przejściu eliminacji (w których pokonała Klárę Koukalovą i Jelenę Kostanić), ograła Tatianę Golovin 7:5, 6:7(2,) 7:6(3). W drugiej rundzie trafiła na Venus Williams, z którą przegrała 6:7(11), 6:7(6). W turnieju w Luksemburgu, jako 112. zawodniczka w rankingu WTA, ograła Anne Kremer i Shinobu Asagoe, przegrywając w ćwierćfinale z Anabel Mediną Garrigues. W 2004 wygrała także kilka turniejów rangi ITF. edytuj 2005Już na początku 2005 wygrała turniej Richard Luton Properties International w Canberze. Ivanović przeszła eliminacje kwalifikacyjne do tego turnieju, a w ćwierćfinale wygrała z rozstawioną Marion Bartoli. W ciągu całego turnieju, łącznie z eliminacjami, straciła tylko jednego seta w meczu drugiej rundy z Evie Dominiković 5:7 6:3 6:4. Był to jej pierwszy zawodowy tytuł. Zapisała się też w historii jako dwudziesta szósta kwalifikantka, która wygrała turniej zawodowy. Doszła do trzeciej rundy Australian Open 2005, eliminując Ivetę Benesovą i Marię Kirilenko, ulegając Amélie Mauresmo. Odpadła w pierwszej rundzie w turnieju w Antwerpii. Również z Amélie Mauresmo przegrała w Ad-Dausze. Nie zakwalifikowała się do turnieju w Dubaju. W turnieju w Miami osiągnęła ćwierćfinał, po raz kolejny ulegając Amélie Mauresmo. Po drodze do tego meczu pokonała tak wysoko notowane zawodniczki jak Nadia Pietrowa, Nicole Vaidišová i Swietłana Kuzniecowa. Kilka tygodniu później osiągnęła półfinał turnieju w Warszawie, przegrywając 4:6, 5:7 z Justine Henin-Hardenne, późniejszą mistrzynią. Pokonała między innymi Wierę Zwonariewą i Nathalie Dechy. W turnieju w Rzymie ograła Tatianę Golovin i Annę Czakwetadze, jednak przegrała z Patty Schnyder. W turnieju French Open 2005, w swoim drugim zawodowym starcie w imprezie wielkoszlemowej, osiągnęła ćwierćfinał. Po drodze ograła Amélie Mauresmo i Francescę Schiavone, przegrała z Nadią Pietrową. W debiucie seniorskim na Wimbledonie 2005 doszła do III rundy; zaliczyła też II rundę US Open 2005. W II rundzie turnieju w Zurychu, w drodze do półfinału, wygrała z Jeleną Janković. Na koniec sezonu osiągnęła półfinał turnieju w Linz. Po zawodach w Zurychu została jedną z 20 najwyżej notowanych zawodniczek w rankingu WTA. edytuj 2006Przed turniejem Australian Open 2006 nie broniła tytułu z Canberry, za to wystartowała w turnieju wyższej kategorii w Sydney, gdzie wygrała z Amélie Mauresmo w II rundzie, lecz później przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. W trzech kolejnych turniejach odpadała w II rundzie: w Australian Open 2006, w Tokio i w Antwerpii. Doszła do ćwierćfinału turnieju Pacific Life Open w Indian Wells i do IV rundy turnieju w Miami (znów ulegając Amélie Mauresmo). Pokonała Martę Domachowską w I rundzie w Warszawie. Przegrała w ćwierćfinale z Anną Czakwetadze. Wystąpiła w turnieju w Berlinie. W III rundzie French Open 2006 poległa w meczu z Anastazją Myskiną. Osiągnęła deblowy finał turnieju w 's-Hertogenbosch w parze z Marią Kirilenko. Doszła do IV rundy Wimbledonu 2006, przegrywając, ponownie, z Amélie Mauresmo. Na kortach twardych w San Diego doszła do III rundy, a w turnieju w Los Angeles, do ćwierćfinału (gdzie przegrała z Jeleną Janković). Za to wygrała w Montrealu, gdzie kolejno pokonała Tatianę Golovin, Zheng Jie, Jelenę Janković, Katarinę Srebotnik, Dinarę Safinę i Martinę Hingis. Najniżej notowana z nich, Zheng Jie, była wówczas klasyfikowana na 27. miejscu w rankingu WTA. Właśnie z nią Ivanović straciła jedynego seta w turnieju.
Ana Ivanović podczas US Open 2006.
W III rundzie US Open 2006 przegrała z Sereną Williams. W turniejach na wyspie Bali i w Luksemburgu przegrała w I rundach. W Linz pokonała Michaëllę Krajicek i Agnieszkę Radwańską, po czym przegrała z Marią Szarapową. Na koniec sezonu doszła do ćwierćfinału turnieju w Hasselt. edytuj 2007Sezon 2007 rozpoczęła turniejem w Gold Coast, gdzie doszła do ćwierćfinału, ulegając Shahar Peer. Następnie zagrała w Sydney, gdzie w II rundzie pokonała Nadię Pietrową, lecz w III rundzie uległa Nicole Vaidišovej. Po pokonaniu Vanii King i stracie seta w meczu z Agnieszką Radwańską w wielkoszlemowym turnieju Australian Open 2007 przegrała ze znacznie niżej rozstawioną Wierą Zwonariewą. Fenomenalny występ za to odnotowała w Tokio, gdzie osiągnęła finał. Pokonała po kolei Jelenę Janković i liderkę rankingu WTA, Marię Szarapową, lecz w decydującej rozgrywce uległa w dwóch setach Martinie Hingis. Odpadła w ćwierćfinale turnieju w Antwerpii, przegrywając z Kim Clijsters. Na turnieju w Indian Wells, rozstawiona z numerem dziesiątym, w pierwszej rundzie skorzystała z wolnego losu. Następnie wygrała z Vanią King i Alicią Molik. W IV rundzie przegrała z Sybille Bammer. Podobnie odpadła w II rundzie turnieju w Miami z Jarosławą Szwedową. W grze podwójnej w parze z Marią Kirilenko przegrały w pierwszej rundzie z Nicole Pratt/Emilie Loit. Kolejne dobre występy odnotowała na kortach ziemnych: Osiągnęła półfinał w turnieju Bausch & Lomb Championships na Amelia Island, pokonując w ćwierćfinale Jelenę Janković, a następnie ulegając Tatianie Golovin. W turnieju Family Circle Cup w Charlestonie udział w turnieju zakończyła w III rundzie, przegrywając z Wierą Zwonariewą. Potem było tylko lepiej. Zaczęła od wygranego turnieju Qatar Telecom German Open w Berlinie, gdzie po drodze pokonała Patty Schnyder, a w finale Swietłanę Kuzniecową. Jej kolejny start był wydarzeniem historycznym: Jako dziewiętnastolatka dotarła do finału wielkoszlemowego turnieju French Open 2007, którego stała się sensacją, pokonując po drodze m.in. Swietłanę Kuzniecową i Marię Szarapową, przegrywając w ostatnim pojedynku z Justine Henin 1:6, 2:6. W sezonie rozgrywek na kortach trawiastych odpadła w ćwierćfinale turnieju w 's-Hertogenbosch z Danielą Hantuchovą, a na Wimbledonie 2007 doszła do półfinału, gdzie przegrała z późniejszą mistrzynią Venus Williams. W lipcu 2007 podpisała trzyletni kontrakt sponsorski z firmą Verano Motors, dystrybutora samochodów marki Peugeot w Serbii, Czarnogórze i Bośni. Sponsor gwarantuje jej między innymi własny samochód na każdym turnieju tenisowym. Umowa została uznana za największy kontrakt w historii Serbii. Podjęła decyzję o wycofaniu się z turnieju w San Diego z powodu kontuzji lewego kolana, której nabawiła się na Wimbledonie. Następnie odniosła swój czwarty tytuł w karierze, pokonując Nadię Pietrową w finale turnieju w Los Angeles. Po tym sukcesie awansowała na czwarte miejsce w rankingu WTA. Na US Open 2007 dotarła do 1/16 finału, pokonana przez Venus Williams. Otrzymała oficjalną kwalifikację do turnieju mistrzyń po tym, gdy w ćwierćfinale turnieju w Luksemburgu pokonała Tatianę Golovin, a potem doszła do finału, w którym uległa Danieli Hantuchovej. Odnotowała słabsze występy w turniejach w Stuttgarcie i w Zurychu, jednak w turnieju Mistrzyń pokazała wspaniałą formę. Okazała się lepsza od Swietłany Kuzniecowej i Danieli Hantuchovej. W półfinale przegrała z Justine Henin. edytuj 2008
Bekhend Any Ivanovic
Na początku sezonu 2008 wystąpiła w pokazowym turnieju w Hongkongu. Następnie wzięła udział w Medibank International w Sydney, dochodząc do ćwierćfinału i ulegając Justine Henin. Rezultat ten pozwolił jej na awans na trzecie miejsce w rankingu WTA, tym samym ceremonialne miano pierwszej rakiety Serbii. W Australian Open, rozstawiona z nr 4, w 1/4 finału pokonała po raz pierwszy w karierze rozstawioną z nr 8 Venus Williams 7:6, 6:4, a w 1/2 finału rozstawioną z nr 9 Danielę Hantuchovą 0:6, 6:3, 6:4. W finale przegrała z rozstawioną z nr 5 Marią Szarapową 5:7, 3:6. Dzięki temu, iż dotarła do tak dalekiej fazy turnieju oraz wcześniejszym porażkom wyżej rozstawionych rywalek, awansowała na drugie miejsce w rankingu. W bardzo silnie obsadzonym turnieju Qatar Total Open, rozstawiona z numerem 1, po wolnej pierwszej rundzie, w drugiej wygrała 6:3, 6:1 z Olgą Goworcową. Przy prowadzeniu 6:3, 5:1 i 30-15 doznała kontuzji kostki i mimo doprowadzenia meczu do końca, postanowiła kolejny mecz, przeciwko Agnieszce Radwańskiej, oddać walkowerem. Następnie wzięła udział w turnieju Dubai Tennis Championships gdzie była rozstawiana z numerem trzecim. W pierwszej rundzie jako rozstawiana wśród najlepszych czterech zawodniczek przeszła do drugiej rundy dzięki wolnemu losowi. W drugiej rundzie pokonała 14 rakietę świata Nicole Vaidisovą 6:4, 6:0. Następnie w 1/4 finału przegrała z późniejszą zwycięzcą Jeleną Diemientiewą 7:5, 3:6, 3:6. Na turnieju Pacific Life Open w Indian Wells była rozstawiona z numerem pierwszym. W drodze do finału pokonała m.in. Wierę Zwonariową w ćwierćfinale oraz Jelenę Janković w półfinale. W ostatniej fazie turnieju wygrała z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3.Tym samym wygrała swój ósmy turniej z cyklu WTA. W Miami nie odniosła większych sukcesów, przegrała już w trzeciej rundzie ulegając Amerykance Lindsay Davenport 4:6 2:6. Doszła do półfinału imprezy w Berlinie, gdzie przegrała z Rosjanką Jeleną Dementiewą 2:6 5:7 oraz do drugiej rundy turnieju w Rzymie, gdzie uległa Bułgarce Cwetanie Pironkowej 4:6 7:5 2:6. Ogromny sukces odniosła na paryskich kortach Rolanda Garrosa. Pokonała m.in. Caroline Wozniacki w trzeciej rundzie, Petrę Cetkovską w czwartej oraz Patty Schnyder w ćwierćfinale. W półfinale po raz siódmy w karierze przyszło jej się zmierzyć z rodaczką Jeleną Janković. Mecz, którego stawką było pierwsze miejsce w rankingu tenisistkek WTA wygrała 6:4 3:6 6:4. W finale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:4 6:3 wygrywając swój pierwszy turniej wielkoszlemowy w karierze, a 9 czerwca została 17. w historii liderką rankingu WTA. Na trawiastych kortach Wimbledonu przegrała sensacyjnie w trzeciej rundzie z Jie Zheng 1:6 4:6, pokonując we wcześniejszych meczach Paragwajkę Rosanę De los Rios 6:1 6:2 oraz Francuzkę Nathalie Dechy 6:7 7:6(3) 10:8, broniąc w drugim secie dwie piłki meczowe. Przed US Open wzięła udział tylko w turnieju w Montrealu, na którym została rozstawiona z numerem pierwszym. W pierwszej rundzie miała wolny los, w drugiej pokonała 64. w rankingu Petrę Kvitovą 6:3, 4:6, 6:3. W meczu trzeciej rundy uległa 94. Austriaczce Tamirze Paszek 2:6, 6:1, 2:6. Na samym US Open odpadła już w drugim meczu z Julie Coin 3:6, 6:4, 3:6. Była to najwcześniejsza porażka najwyżej rozstawionej tenisistki na US Open od 1968 roku, czyli od początku Ery Open. edytuj Wielki szlemedytuj Gra pojedynczaedytuj Mistrzyni
edytuj Finalistka
edytuj Historia występów wielkoszlemowychedytuj Gra pojedyncza
edytuj Legendazielony: W, wygrała tuniej seniorski jasnobrązowy: F, SF, QF, 4R, 3R, 2R, 1R, odpadła w półfinale, ćwierćfinale, IV, III, II, I rundzie jako seniorka biały: –, nie startowała edytuj Turnieje WTAedytuj Gra pojedynczaedytuj Mistrzyni
edytuj Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |